Türkatak

Sivas Katliami ve Sivas Madimak Olaylari - Alevi Katliami

2008-12-24T05:55:00.000-08:00

Sivas Katliamı veya Sivas Madımak Olayı, 2 Temmuz 1993 tarihinde Sivas'ta Pir Sultan Abdal Şenlikleri sırasında Madımak Oteli'nin kuşatılıp yakılması ve dolayısıyla şehirde bulunan 33 yazar, ozan ve aydının yakılarak katledilmesi ve oteli ateşe verenlerden de ikisinin hayatını kaybetmesiyle sonuçlanan olaylar zinciridir.

Pir Sultan Abdal Şenlikleri kapsamında etkinliklerin bir bölümünün de Pir Sultan Abdal’ın sazının çalındığı Sivas şehir merkezinde yapılması öngörülmüştü. Bu kapsamda pek çok aydının yanı sıra Aziz Nesin bu etkinlik nedeniyle dönemin Sivas valisi Ahmet Karabilgin'in özel davetlisi olarak bu kente gelmişti.

2 Temmuz 1993 günü organize biçimde öğle saatlerinde Paşa ve Meydan camilerinde çıkan gruplar önce etkinliklerin yapıldığı Kültür Merkezi’ne ulaşarak, bir gün önce dikilen anıtı kısmen tahrip etti. Kültür Merkezi içindeki karşıt grupla çıkan taşlı sopalı çatışma, polis tarafından fazla büyümeden, zor kullanılarak önlendi.

Hızını alamayan ve sayısı yaklaşık 10.000'e ulaşan saldırgan grup, Kültür Merkezi’nden yeniden Hükümet Meydanı’na geldi. Hükümet Konağı’nı taşlamaya ve slogan atmaya başlayan grup ardından Madımak Oteli civarına ulaşarak, slogan atmaya devam etti. Grubun sayısı akşam saatlerinde 20.000'e yaklaştı. Grup önce Madımak Oteli önündeki araçları ateşe verdi ve oteli taşladı bunun sonucunda taşlanarak camları kırılan Madımak Oteli'ne sıçrayan yangın sonunda otele sığınmış olan aydınlardan, aralarında Asım Bezirci, Nesimi Çimen,Muhlis Akarsu, Metin Altıok ve Hasret Gültekin'in de bulunduğu 37 kişi yanarak veya dumandan boğularak yaşamını yitirdi. Aralarında Aziz Nesin'in de bulunduğu 51 kişi de olaylardan kendi olanaklarıyla, ağır yaralarla kurtuldu. Başından yaralanan Aziz Nesin'i linç edilmekten araya giren polisler kurtardı. Yaralılar, polis arabalarıyla Tıp Fakültesi Hastanesi`ne götürüldü.

Olaylar sonucunda 33 konuk, 2 otel görevlisi ile 2 saldırgan yaşamını yitirdi. Gene olaylar sırasında Atatürk - Kongre ve Etnografya Müzesi önünde bulunan Atatürk büstü tahrip edildi. Akşam saatlerinde valilikçe ilan edilen ”2 günlük sokağa çıkma yasağı” ile birlikte, güvenlik güçleri şehirde tam bir hakimiyet sağlayabildi.

Sivas katliamında ölenler

Ataturk'den Ders

2008-12-24T02:46:00.000-08:00

Bugünlerde "özür diliyoruz" kampanyası ile Türkiye yine bir "azınlık" sendromu yaşamaya başladı. İşte bu dönemde Atatürk ile İnönü arasında yaşanan bir olay ders niteliğinde. Sabah'dan Yavuz Dona o anekdotu şöyle aktarıyor;

Başbakan İnönü saat 18.00 sularında Florya Köşkü'nde Atatürk'ü ziyaret etmiş:

- Hayırdır İsmet... Habersiz geldin.

- Paşam, azınlıklar meselesi... Konuyu Meclis'e getireceğiz... Ne diyorsunuz?

- İsmet bugün geç oldu... Yarın sabah erkenden gel, konuşalım.

İnönü çıkınca Atatürk "bütün görevlileri" toplamış:

- Sadece laleler kalsın... Bahçedeki diğer bütün çiçekleri sökün, atın... Derhal.

İsmet Paşa sabah gelmiş, bahçenin "halini" görmüş ve "görevlilere" sormuş:

- Ne oldu böyle?

- Gazi Paşa Hazretleri emrettiler, söktük. Başbakan İnönü, Cumhurbaşkanı Atatürk'ün odasına girmiş:

- Paşam, bahçenin durumu nedir?

- Azınlıkları söküp attım İsmet.

İnönü "anladım" dercesine başını öne eğmiş:

Atatürk:

- İsmet, ben "Ne Mutlu Türküm Diyene" sözünü boş yere söylemedim... Kendini Türk hisseden herkes bu vatanın öz evladı... Ben hayatta olduğum sürece bu böyle bilinsin... Ve sakın azınlıklar ile ilgili bir kanun çıkarılmasın.

"Bunları" dün bize Ateş Ünal Erzen anlattı. "İnan Kıraç'tan dinledim" dedi. Belediye Başkanı Erzen, Ermenilerin "Sevgi Sofrası" adını verdiği kutlamalarda bu "olayı" anlatmış. Dinleyenler ağlamaya başlamışlar.

(internethaber)

Birinci Mesrutiyet ve Sultan Abdulhamid

2008-12-23T06:40:00.000-08:00

Yakın tarihe ilişkin aykırı yorumlara Türkiye`nin henüz alışık olmadığını, bu yüzden yakın tarihe ilişkin yorumlarda, tarihçinin, kendini tümüyle özgür hissedemediğini belirttikten hemen sonra hatırlatalım ki, 23 Aralık tarihi (1876) Birinci Meşrutiyet`in yıldönümüdür. Hem bu münasebetle, hem de Şerife Duyar`dan gelen soru münasebetiyle konuyu kısaca tahlil etmeyi deneyeceğiz. ? Osmanlı Devleti`nin yönetim mantığı, padişah, sadrazam ve meşihattan oluşan üç temele oturmuştu: Padişah bir orkestra şefi ahengi içinde devlet ve siyaset koordinatörlüğü yaparken, sadrazamla ona bağlı birimler icra işlevi görür, meşihat makamı ise ülkenin her yerine dağılmış iyi eğitimli mensupları ile birlikte hem yargı işlerine, hem de devletin denetim işlerine bakarlardı? Padişah`ın denetlenmesi de buna dahildi. Şeyhülİslamlar, gerektiğinde (Yıldırım Padişah`a karşı Emir Sultan, Yavuz Padişah`a karşı Zembilli Hoca, Dördüncü Mehmed`e karşı Abdullah Efendi ve diğer pek çok örnekte görüldüğü gibi) padişaha meydan okuyabilme gücüne sahiptiler. Meşihat makamının bağımsız çalışması konusunda devlet o kadar titizdi ki, yükseliş devrinin padişahları, şeyhülİslamı görevden alma yetkisine sahip değillerdi. Ayrıca devlet, İslam`ın öngördüğü `meşveret` esasını ihya hususunda da son derece istekli ve duyarlıydı. Üst düzey sorumluların katılımıyla periyodik olarak toplanan `divan` dışında, yalnızca özel günlerde gerçekleştirilen `Ayak Divanı`, padişahla sadrazam başta olmak üzere tüm devlet yöneticilerini (devleti) doğrudan halkın denetimine açan emsalsiz bir uygulama idi. Buralardan hareketle, fazla kendimizi zorlamadan söyleyebiliriz ki, hem halka hesap vermeyi, hem de halkı yönetime katmayı amaçlayan bu yöntem, bugünkü katılımcı demokrasinin temellerini oluşturuyor. Bu yüzden, Batı`nın kanlı geçişler yaptığı meşrutiyete Osmanlı Devleti, kan dökmeden geçti. Sonuçta İslam`ın ve İslam`da temellenmiş devlet geleneğinin öngördüğü bir yapılanmayı gerçekleştirecekti. Tabii ki geçiş daha sancısız ve kalıcı olabilirdi; ne var ki genç aydınların sabırsızlığı bazı arızaları giderecek daha yumuşak bir geçişe izin vermedi. Tanzimat`ı (03 Kasım 1839) alkışladıkları halde aradıklarını bulamayan genç hevesler, (çoğu gazeteci ve edebiyatçı gençlerden oluşuyordu) meşrutiyeti aynı heyecanla `yegane kurtuluş çaresi` olarak gördüler ve sundular. Ne var ki, yeni `kurtuluş` yolu da hüsrana çıkacaktı. Hüsranın pek çok sebebi olmakla birlikte, geniş tarihsel tartışmalara sütunumuzun dar hacminin elverişsizliği sebebiyle, ancak şu kadarını söyleyebilirim ki; Osmanlı aydınları arasında meşrutiyet yönetimine geçilmesi isteğinin temelinde yatan `Osmanlılık` fikri, çok uluslu bir imparatorlukta, özellikle milliyetçi düşüncelerin yoğunlaştığı ve bunların dış dünya tarafından beslendiği bir dönemde birleştirici-bütünleştirici olamazdı. Nitekim de olamadı: Sadece Osmanlı`dan kopmaya, koparken de bir şeyler koparmaya çalışan azınlık unsurları teşvik etti. Bu da çöküşü hızlandırdı. Düşünün ki, aynı tarihlerde (ve daha sonrasında da) İngiltere, Britanya Adası`nı meşruti bir sistemle yönetirken, sömürgelerinde farklı yönetim biçimleri uyguluyordu. Doğaldır ki, devletle aralarında doğru dürüst vatandaşlık bağı bile bulunmayan azınlık unsurlar meşrutiyeti, birleştirici-bütünleştirici bir mantık çerçevesinde algılamayacaklar, daha ziyade kendi istiklalleri için bir fırsat olarak değerlendireceklerdi. Sultan İkinci Abdülhamid bundan daima endişe duyduğu için, bir müddet ayak sürçtü. Biraz daha derin hazırlık istiyordu. Ne çare ki, derdini kimseye anlatamıyordu. Sonunda meşrutiyeti ilan etmek zorunda kaldı. (23 Aralık 1876) Bundan böyle devletin bir `Kanun-i Esasi`si (anayasa), Meclis-i Meb`usan (Millet Meclisi) ve Ayan(Senato) olarak iki meclisli bir parlamentosu olacaktı. (Her 50 bin erkek nüfus 1 milletvekili çıkarıyordu. Ayan Meclisi bunun 1/3 oranındaydı) Kanuni ve Fatih kanunları hiç dikkate alınmadan, daha çok Rus Anayasasına bakılarak bir anayasa hazırlandı. 1876 Anayasası, özellikle insan hakları açısından, kendi devrinin şartlarını zorlayan ileri bir anayasa sayılabilir. Ne var ki, (tıpkı `uyum yasaları` gibi) yazmak başka, uygulamak başkadır. Uygulamada her şey eski tas eski hamamdı. Çünkü devlet kadroları ile millet eğitimsizdi, (Sultan Abdülhamid eğitim hamlelerini boşuna yapmadı) üstelik devlet çarkları laçkalaşmış, açıkçası bünye, belki de bir yenileşmeyi kaldıramayacak derecede yorulmuştu. Pansuman tedbir değil, bir zihniyet devrimi lazımdı. Bunun için de geleneksel yapıyı modern yönetim tarzıyla uzlaştırıp yeniden biçimlendirecek bir yapılanma gerekiyordu. Bunun için de zaman lazımdı. Halbuki, çoğunluğu gazeteci-edebiyatçı gençlerden oluşan ve ordu içinde kendilerine dayanaklar bulup güçlenen Avrupa meraklısı bir grup entelektüelin aceleleri vardı. Meşrutiyeti hemen istiyorlardı. Sonuçta devlet de, millet de hazırlıksız yakalanmıştı. Kısacası, meşrutiyet talebi tabandan gelme değil, tepeden inmedir! Bu yüzden de ömrü çok kısa oldu. Bir de Meclis`e giren azınlıklara mensup kimi milletvekilleri Batı`dan aldıkları rüzgarla şımarıp Osmanlı Devleti`nden çok kendi azınlık haklarını öne çıkarınca, ipler koptu. Aralarında ortak sevgi noktaları neredeyse hiç kalmamış çeşitli kavimlerin temsilcileri neredeyse her oturumda kavgaya tutuşup, milliyetçilik fikri `Osmanlılık` fikrinin önüne geçince, bu gidişi fevkalade mahzurlu gören Sultan İkinci Abdülhamid, yine 1876 Anayasasının kendisine verdiği yetkiyle, Meclis-i Meb`usan`ı süresiz tatil etti. (12 Aralık 1908) Birinci Meşrutiyet Meclisi sadece bir yıl bir ay yaşayabilmişti.

(Yavuz Bahadıroğlu)

Kubilay (Menemen) Olayi - Mustafa Sengonul

2008-12-23T05:57:00.000-08:00

Mustafa Şengönül'ün anılarından;

Ben Menemen'de marangoz çırağıydım. Dükkanı açmaya gittim. Karşımda uncu Mehmet Efendi vardı. Belediye Meclis üyesiydi. Bana 'Dükkanı açma, eve git. Çarşıda bir karışıklık var' dedi. 'İzmir'den 70 bin kişi harekete geçti. Burayı işgal edeceklermiş' diye duyduk.

Ben dükkanı açmadan döndüm. Ama sonra meraktan geri gittim. Köşeden baktım, direğin etrafında 7-8 kişinin döndüğünü gördüm. Menemenli değillerdi. Bazısı sakallı. Aralarında genç olanlar da vardı. Bozalan'da kazandıkları parayla esrar alıp içmişler diye duyduk sonradan...

Ellerinde silah vardı.

Bekçi Hasan'ı kafasından vurdular. Yere düştü. O zaman millet kaçtı. O ara Kubilay alaydan bir manga askerle gelmiş. Ben Kubilay'ı tanıyordum. Bizim mahallede otururdu, yüksekte, Dermandağı'nda ev tuttuydu, gidip dönerken bizim evin önünden geçerdi. Uzun boyluydu. Kubilay askeri yolun kenarına bırakmış, adamların yanına gitmiş.'Ne yapıyorsunuz burada?' diye sormuş. Adamlardan birine tokat atmış. Bunun üzerine ateş etmişler Kubilay'a, yaralanıp yere düşmüş. Silah patlayınca asker kaçmış. Cephanesizmiş. Kubilay sürüne sürüne cami avlusuna girmiş. Arkadan gelip kafasını kesmişler. Ben kanları gördüm sonradan... Karşıda eskici Kamil vardı ondan ip alıp kafasını bayrağın üstüne bağlamışlar.

Fabrikada çalışan bir Musevi vardı, oradan geçerken 'Sen de bayrağın altından geç' dediler. Bayrağın altından onu da geçirdiler. Karşıda Molla Osman'ın çalıştığı bir büfe vardı, ondan sigara aldılar.

Sonra ahaliye mecburi alkış yaptırdılar. Millet '70 bin kişi geliyor' korkusundan yaptı. Hepimiz korktuk. Meğer adamlar sarhoşken böyle demişler, hepsi yalanmış. Ordu, haber alınca geldi. Kahvenin oraya mitralyözü koydular, bunlara ateş ettiler, kimi yaralandı, kimi öldü. Manisalı genç olan, mezbahanın oradan kaçtı.

Sonra sokağa çıkma yasağı kondu. Şimdiki Kubilay okulunun orada mahkeme oldu. Her gün benim dükkanın önünden geçiyorlardı. 4-5 jandarma bir kişiyi götürüyordu. Elleri kelepçeliydi. Sakalları uzamıştı.

İstanbul'dan bir şeyh geldi, o da mahkemelik oldu. Bunların asılacağı gece 'Yarın hepimiz asılıyoruz' demiş, kendisi de o gece mahpusta ölmüş. Ben hepsinin asıldığını gördüm. Sabah geldiğimde caminin yanından Kabak Pazarı'na kadar 8-10 kişi vardı. İstasyonda 7 kişi vardı. Tren yolunda böyle boydan boya asılmışlardı. Kamil de istasyonda asılmıştı. Önlerinde bir kağıt vardı, ne suçu olduğu yazılıydı. Manisalı bir çocuk, Kubbeli bakkalın önünde asılmıştı. Suçsuz olanlar da asıldı. 'Neden sigara verdin?', 'Neden ip verdin?' diye Kamil'le Molla Osman'ı astılar. Halbuki Menemen içinden o hadiseye karışan kimse yoktu. Sonradan bir emir gelmiş 'Menemen'i yakın' diye. Onu duydum. Korktuk tabii... Manisa'dan her sene otobüslerle gelip miting yapmaya başladılar. Çok şeyler söylediler bize, ama katlandık. Çünkü Menemenlilerin bu işte zerrece günahı olmadığını onlar da bilmiyordu."

(milliyet)

Kubilay (Menemen) Olayi - Sabahat Erkal

2008-12-23T05:54:00.000-08:00

Sabahat Erkal'in anılarından;

Babam Sabri Bey, Seferihisar'dan Menemen'e posta müdürü olarak atandı. İlkokulu bitirince 14 yaşında postanede çalışmaya başladım. Kubilay okulunun karşısındaki bir Rum evinde oturuyorduk. Menemen mutaassıp küçük bir kasabaydı. Biraz gericiliği vardı. Mesela şapkaya karşı çok düşmanlık vardı. 'Şapkayı gavurlar giyiyor, biz nasıl giyeriz?' derlerdi.O gün babam sabah 5'te postaneye gitmiş. Kahvenin önünde 6 kişinin hu çektiğini görmüş. Bunlar esrarkeşmiş, içip içip köylerden silah bıçak topluyorlar, şehre girince 'Biz mehdiyiz. Arkamızda 70 bin kişi var, Müslümansanız bu bayrağın altından geçin, yoksa kurtulamazsınız' falan diyorlarmış. Babam Kaymakam'ın evine gidip durumu anlatmış. Alay Kumandanı'na gitmişler. Kumandan, hemen 'Cephane alın ve Hükümet meydanına gidin' diye emir vermiş. Kubilay'ı görevlendirmişler.Kubilay bir manga askerle meydana gitmiş. Gençlikten olsa gerek, hemen 'Ne istiyorsunuz?' diye birinin yakasına yapışmış. Fakat içlerinden biri silahı ateşleyince Kubilay ayağından vurulmuş. Askerler de ellerinde süngü olduğu halde kaçmışlar. Kubilay sürüne sürüne yakındaki camiye kaçmış, musalla taşına yaklaştığı sırada Mehmet'lerden birisi (bunlar dört Mehmet, iki Zeki idi) gidip bağ bıçağıyla kafasını kesmiş. Civardaki dükkanlardan sopa, ip istemişler. Kafayı sopanın ucuna asmışlar. 'Biz mehdiyiz' deyince halk da inanmış.Biz pencereden seyrediyorduk, geçenler kaçışırken 'Kafayı değneğin ucuna takmışlar, gözlerini açıp kapatıyor' diyordu, çok fena oluyorduk. Böyle bir kargaşa... O sırada babam geldi eve, anneme 'Kadriye, siz hemen ev sahibinin evine geçin, memur ailelerine karşı bir hareket var' dedi. Bu arada iki bekçi de vurulmuştu. Kubilay'ın cenazesinde onlar da vardı arkada...Adamlar, 'Arkamızda 70 bin kişi var' dediğinden çalılar, bağlar, her yer arandı. Hatta komutan tepelere toplar, tüfekler yerleştirdi. Şimdiki Kubilay İlkokulu'na kurulan Divan-ı Harp mahkemesinde ben şahitlerin ifadesini yazıyordum. Köyden gelen adamlara, hocalara 'Allahınız kim?' diye soruyorlardı. Onlar da 'İstanbul'da Esat Hoca' diyordu. Mehdi diye bunlara tapmışlar.Esat Hoca'yı İstanbul'dan sedyeyle getirdiler. 90 yaşındaydı, eceliyle ölür diye asmadılar. Zaten çok yaşamadı, öldü. İdam edilecekleri gün babam dışarı çıkmadı, bizi de çıkarmadı. İbret için ortalığa asmışlar. Asılanlar içinde adamlara sigara, kazma, ip verenler de vardı. Babama durumu haber verdiği için İçişleri Bakanlığı takdirname verdi. Maaşına zam yapıldı. Sonradan duyduk ki, Atatürk Manisa, Menemen çevresinden trenle geçerken penceresini bile açmazmış. Biz istasyona giderdik onu görelim diye, göremezdik."

(milliyet)

Kubilay (Menemen) Olayi - Sami Ozyilmaz

2008-12-23T05:47:00.000-08:00

Sami Özyılmaz'ın anılarından;

Eniştem bakkaldı. Sabah dükkanı açmış. 'Menemen'in etrafını 70 bin Arap'ın çevirdiğini' duymuş. Eniştem 'Gel dükkanı kapatalım' diye beni kaldırdı. Dükkanı kapattık. O eve gitti. Ben Hükümet'in (Vilayet'in) önüne gittim. 6-7 kişi vardı orada... Normal adamlardı, kafaları kasketli, omuzlarında çanta var. Birinin eli silahlı... Ellerinde bir bayrak... Musabey köyünün Çarşı Camii'nden almışlar sabah namazında... 'Öğlene kadar o bayrağın altından geçen geçecek, geçmeyen kılıçtan geçecek' diyorlarmış.Millet etraflarını çevirmiş. Ben köşeden onlara bakıyorum. Epey durdular. Hükümet tarafından ya da büyüklerden kaymakam, hoca falan gelse, sivillere 'Yakalayın bu adamları' dese, yakalarlardı. Ondan sonra telefon ettiler Alay'a... Bir manga asker geldi karşı sokaktan... Asker süngüyü taktı. Siviller açıldı. Orada Kubilay askere süngüyü taktıktan sonra 'Hücum' dese, hepsi süngünün ucunda kalacaktı. Bir silah patladı. Bir tek el ateş edildi. Kubilay ayağından vuruldu. Asker geri kaçtı. Millet kaçıştı. Kubilay önce Hükümet'e giriyor, kapılar kapalı. Oradan geri, camiye dönüyor, cami avlusundaki taşın dibinde düşüyor. Bunlar da gidip başını kesiyorlar. Sonra askere telefon ediyorlar Hükümet'ten... Asker geliyor. Kahveden onlara makineleri tüfeklerle ateş ediyor. Hepsi esrarkeşmiş zaten. Asker hepsini vurdu, yalnız bir tanesi kaçtı, onu gördüm. Sonra bütün cesetleri topladılar oraya... Halk toplandı, jandarmalar, subaylar geldi, ölülerin torbalarından esrar çıktı, parça parça... Ben de esrarı ilk orada gördüm. Cesetleri kamyonlarla götürdüler. Sonra sıkıyönetim oldu. Kaçan adamı bulmak için haftalarca nöbet tuttuk. Evleri aradılar tek tek... Manisa'da bulundu. Bir oduncunun ekmek torbasını almış. Oduncu da ihbar etmiş, yakalanmış orada... 28-29 gün sonra... Mahkemeye getirdiler. Adama bizi gösterip 'Bunlardan kimse var mıydı?' diye sordular. O da bakıp 'Bu vardı', 'Bu yoktu' diyordu. 'Var' dese yandın.. Ben şofördüm. Mahkemenin emrinde akşam iki araba nöbet bekliyorduk. Adam kimin ismini söylediyse 'Getirin' diye telefon ediyorlardı. Getiriyorduk, içeride mahkeme ediyorlardı.Onların asılacağı gün, nöbet yine bendeydi. Korkudan otomobilin dışına çıkmıyordum. Hep seyrettik, üzüldük. Hükümet'in altında Birincieller'in evi var, önce onu astılar: Manisalı Hocazade Ahmet Efendi... Astıktan sonra önüne ismini asıyorlar. Ondan sonra geldik akasyaların altında birini astılar. Sonra Ali Efendi'yi tütün satılan barakanın yanında astılar. Adamlara mecburen cigara satan Molla Osman'ı astılar. O çok bağırdı asılırken 'Kurtarın' diye, askerler vaziyet aldı. Ondan sonra sırayla asıldı, asıldı, ta çarşının içine kadar hepsini gördüm.Kamyonlarla atıp mezara götürdüler öğlene kadar... Bence asılanlar içinde suçlu olan yoktu. 6-7 tane sarhoşun işi... Bunlar içinde Menemen'den bir Gazozcu Abbas vardı, bir de Kubilay'ın kafasını bayrağa asmakta kullandıkları urganı elinden aldıkları çocuk...Olaydan sonra bizi caminin önünde topladılar. Sivil birkaç kişi vardı, bir de alay komutanı paşa... Orada gözlüklü bir sivil "Menemen'i toprak halinde (yerle bir) görseydim, iftihar ederdim" dedi.. Bunlar gelmeden Menemen'de gericilik yoktu. Ama parti meselesi vardı. Serbest Fırka kazanmıştı.. Onun intikamı mı, bilmem.. Bildiğim şu ki Menemen'in bu işte hiçbir suçu yok. Zaten içlerinde Menemenli de yok."

(milliyet)

Asala Suikastleri-Yilmaz Colpan Suikasti

2008-12-22T08:58:00.000-08:00

Suikastinin yıldönümünde Yılmaz Çolpan'ı hatırlatmak istedim;

Paris'te bir suikast sonucu hayatini kaybeden Turizm ve Tanıtma Müşavirimiz Yılmaz Çolpan, 13 Mayıs 1928'de Gönen’de doğdu. İlk ve ortaöğreniminden sonra Ankara'da Dil Tarih ve Coğrafya Fakültesi Fransızca bölümünden mezun oldu. 1951 yılında Basın Yayın Genel Müdürlüğünde mütercim olarak çalışmaya başladı.

1970 yılında Paris'e Basın Ataşesi olarak giden Çolpan, 1971-1974 yıllarında da Brüksel'de Turizm ve Tanıtma Ataşesi olarak görev yaptı. 1975 yılında yurda döndü, Tanıtma Genel Müdür Muavinliği görevini yürüttü ve ertesi yıl Tanıtma Genel Müdürü oldu. Turizm Bakanlığının en yetenekli ve dinamik görevlilerinden biri olarak tanınıyordu.

İki bucuk yıldan beri Türkiye’nin Paris Büyükelçiliği Turizm ve Tanıtma Müşavirliği görevinde bulunan Çolpan, 1981 yılında Ankara'ya dönecekti.

Yılmaz Çolpan, 28 yıldır devlet hizmetindeydi. Çok çalışkan ve takdir edilen bir yüksek görevlimizdi. Paris'te de çok başarılıydı. 22 Aralık 1979 tarihinde Champs-Elysees caddesinde bürosunun bulunduğu 94 numaralı bina önünde ASALA Mensubu Ermeni bir terörist tarıfından uğradığı silahlı saldırı sonucunda şehit edilmiştir. Öldürüldüğünde 51 yaşındaydı. Evli ve biri 16, diğeri 8 yaslarında iki kız çocuk babası idi.

(fakulteler.atauni.edu.tr)

Kısaca Asala;

Ermeni aşırı sol terör örgütü, bağımsız bir Ermenistan devleti kurulması ve 1915 yılında gerçekleştiği iddia edilen sözde ermeni soykırımının kabul ettirilmesi için çalışmıştır. 1975 yılında Beyrut'ta kurulmuş ve birçok Türk diplomata suikast düzenlemiş ve bombalı saldırılara kalkışmıştır. Birçok terör eylemine rağmen ABD, Avrupa Birliği, Rusya, Birleşik Krallık tarafından terör listelerine girmemiştir.

(wikipedia)

Ergenekon ve İttihat Terakki Cemiyeti Arasindaki İliski

2008-12-22T08:19:00.000-08:00

Ergenekon aslında Türk'lerin zor bir dönemde gizlendikleri ve dünyayı fethe hazırlandıkları yerin adıdır. Günümüzde ise Gladio, Kontrgerilla aşamalarından geçip Türkiye'nin en güçlü ve gizli örgütü olan; Türkiye'yi koruma ve kollama sevdası bulunan; yaptığı ve yapma ihtimali bulunan yanlış işlerle yeni ve sivil İttihat ve Terakki Cemiyeti olmaya aday; devletin derinlerinde bir yerde kendisine ulaşılamayacak şekilde gizlenen; yeniden yapılanma raporları hazırlatabilecek kadar çağdaş yönetim tekniklerine aşina; her türlü kir,li işle para kazanabilecek kadar geniş; kazandığı kirli parayı aklayabilecek kadar finans sektörünün içinde; medyayı ve toplumu yönlendirebilecek kadar toplum mühendisi; yurtdışında dahi olsa fazla eğitim alanlardan rahatsız olduğu için insan kaynaklarını daraltıp vadiden topladığı mafya özentisi gençlerle idare eden; gerektiğinde suikastler yapabilecek; içerisi mason, emekli askerler, kafatasçılar, üçkağıtçı tüccarlar, zehirli atık sanayicileri, güdümlü sivil toplumcular, uyuşturucu zengini nakliyatçılar, küçük bir ordu sayısına yaklaşan özel güvenlikçiler, andıçlanmış medyatörler dolu gerçekten belalı bir kurumumuzdur.

Bildiğiniz gibi Osmanlı Devleti'nin görebildiği son ve başına gelen en kötü şey, İttihat ve Terakki Cemiyetinin ilkin ihtilal yapıp sonra partileşerek Osmanlı Devleti'ni berbat bir şekilde yönetip, önce ordusunu Balkanlarda çeteler karşısında hezimete uğratarak Osmanlı'nın yani bizim Avrupadaki topraklarımızı harcayıp, ardından daha fazla toprak hevesiyle 1. sömürgeciler savaşına doludizgin hem de kimseye haber vermeden girip, bu sefer elde kalan son topraklarımızı da sömürgecilere istemeden de olsa takdim ederek, ihtişamlı bir devlet ve devrin daha tarihin tozlu sayfalarına gömüldüğüdür. Fakat bu millet içinden bir Atatürk ve bir ordu daha çıkarmış, küllerinden doğan anka kuşu gibi yeni bir devlet kurarak bileğinin hakkıyla kendi topraklarına sahip çıkmıştır. Ama giden gitmiş Türklerin kurduktan sonra yıkılmasına sebeb oldukları devletler serisine bir tane daha eklenmiş, acılarımız ve kayıplarımız kolayca telafi edilememiştir.

Bu noktada son aylarda olan olayları nazar-ı dikkatinize celbederek, torunlarımızın bu konu hakkında neler diyeceklerini ve yeni bir Atatürk çıkarıp çıkaramayacağımızı hesaba katarak soruyorum:

Kıssadan Hisse

Geçmişten adam hisse kaparmış... Ne masal şey!

Beş bin senelik kıssa yarım hisse mi verdi?

' Tarih ' i ' tekerrür ' diye tarif ediyorlar;

Hiç ibret alınsaydı, tekerrür mü ederdi? Mehmet Akif Ersoy

(hafif.org)

Isparta Egirdir Dag Komando Okulu

2008-12-21T01:02:00.000-08:00

Ispartanın Eğirdir ilçesinde kurulu ve Türkiyede komandoların mabedi olarak anılan birlik.

Okulda ağırlıklı olarak subay ve astsubaylara eğitim verilir. eğitim verilen alan çok geniştir, bu alana Eğirdir, Barla, Aksu, Aarkikaraağaç, Yenisarbademli gibi ilçeler de dahildir.

Bu okulda görülecek en kral kurs komando ihtisas kursudur, bu kursa komando eğitiminin yanında kayak, su üstü, sertifikalı cankurtaran ve paraşüt eğitimi de dahildir. Komando ihtisas kursu gören kursiyerler bu bölgelerin büyük bir kısmını yürüyerek, bazı kısımlarını ise kara, deniz ve hava vasıtaları ile kullanırlar ve ilave olarak kayseriye hava indirme taburuna paraşüt atlayışına giderler.

Dag komando okulundaki eğitimler hava şartlarından nadiren etkilenir. Yağmurun her türlü şiddetlisi, insafsızı, şimşeklisi, yıldırımlısı ve fırtınalısı eğitimlere ara verdirtemez veya erteleyemez. sağnak yağmurun altında ve arazideki bir eğitimde dersi veren yüzbaşının yağmurda daha fazla ıslanmamak için değil de dışarıdaki işi için dersi erken bitirmek istemesi gayet olağandır.

Yüksek bir dağın zirvesindeki kayalıklarda eğitim yaparken bastıran şimşekler ve yıldırımlar sadece telsizleri kapatmanıza ve tüfekleri yere bırakmanıza sebep olur, eğitim devam eder.

Kar yağışı zaten bazı eğitimler için gerekli olduğundan herhangi bir engel söz konusu değildir. Kar fırtınasında ise sırf görüş on metrenin altına düştüğü için eğitim iptal edilebilir veya ertelenebilir.

Dag komando okulunda verilen dağcılık eğitimi üst seviyededir. Arazide fazlasıyla imkan bulunmakla beraber son yıllarda yapılan yaklaşık 60 metre yüksekliğindeki kule ise dünyada eşi benzeri bulunmayacak bir tesis niteliğindedir, bu kulede her türlü dağcılık eğitiminin yanı sıra telden suya iniş ve basınçlı su altında geçiş gibi fantezi sayılabilecek eğitimler de verilir.

Okulun hemen dibinde bulunduğu ve Isparta tarafından gelirken daha Eğirdir bile görünmeden kendisini fark ettiren sivri tepe, üzerindeki Türk Bayrağı kendini gösterir. İlk gördüğünüzde oldukça dik olan bu tepeye hayran kalırsınız fakat kurs kapsamında bu tepeye tırmanacak olduğunuzu öğrendiğinizde hayranlığınız bitiverir. tepe aslında fazla yüksek görünmez fakat bazen askerler bayrağı ve yazıyı boyamaya çıkarlar, karınca gibi göründükleri zaman ve yukarıdan düşürülen bir malzemenin neredeyse dakikalarca aşağıya inmediğini görmek size oha dedirtir.

Komandolar haricinde kurs görenler arasında kara havacılar da vardır. Gördükleri hayati idame kursunun zorluğu, süresine oranlanırsa, Türk silahlı kuvvetlerinin en ağır kursu olacağı görülecektir.

Zaman zaman dost ülke yabancı personeli de kurs görmektedir.

Isparta Eğirdir Dağ Komando Okulu Eğitimlerinden Bir Video:

Güçlüyüz Cesuruz Hazırız

Tusam Bildirisi:Kimseye Ozur Borcumuz Yok

2008-12-20T00:28:00.000-08:00

Bizim Kimseye Özür Borcumuz Yok !

TUSAM – Türkiye Ulusal Güvenlik Stratejileri Araştırma Merkezi Basın Bildirisi

dedelerimize ''katil''diyen ermenilerden niçin özür dileyeceğiz?

BÜYÜK TÜRK MİLLETİ,

Evet, öncesi ve sonrası ile 1915 yaşanan bir “büyük felaket”in adıdır. Felaketi yaşayan da Müslüman Türk Milleti’dir: Amerikalı nüfus bilimci Prof. Dr. Justin McCARTHY; 1821 Yunan İsyanı’ndan 1922 Milli Mücadele’nin sonuna kadar geçen yüz yıl içinde toplam 5.060.000 Müslüman Türk’ün “öldürüldüğünü”; 5.381.000 Müslüman Türk’ün de “göçe çıkarıldığını” belirtmektedir.

Yerli ve yabancı bütün arşiv belgelerinin, tarafsız bilimsel araştırmaların ortaya çıkardığı tarihi gerçek felakete maruz kalanın Ermeniler değil, Türkler olduğudur. Dört yüz yıl Osmanlı Devleti’nin her türlü hakkı tanıya-ak içinde yaşattığı Ermeniler; emperyalist güçlerin yüzyıllardan beri Türk milleti üzerindeki hain emellerinin bir tezahürü olarak ihanet içine düşürülmüşlerdir. Bu nedenle de Birinci Dünya Savaşı öncesinde 36, savaş sırasında da 17 büyük isyan ve terör olayına kalkışmışlardır.

Mustafa Kemal’in önderliğinde yeniden doğan ve ayağa kalkan Türk milletini bir türlü hazmedemeyen emperyalist güçler, dün olduğu gibi bugün de Türk Milletinin onur ve şerefini bir insanlık suçu olan “soykırım” ile lekelemek istemektedirler.. Dün Ermeni Taşnak, Hınçak ve ASALA terör örgütlerini kullanan emperyalizm bugün yine Ermeniler üzerinden bu lekeleme kampanyasını sürdürmektedir. Halbuki, Ermeniler eğer bugün yaşıyorlarsa varlıklarını Türk milletinin binlerce yıllık engin merhametine, adaletine ve hoşgörüsüne borçludurlar.. Esasen bu olgu bile “soykırım” iddialarına karşı tek başına en somut cevaptır. .

Bütün bu gerçekler ışığında Ermenilerden niçin özür dileyeceğiz?

• Emperyalistlerle işbirliği yaparak yüzyıllarca bir arada yaşadıkları Türk Milletine ihanet edip, arkadan vurdukları için mi?

• Doğu Anadolu ve Kafkasya’da 1.600.000 Müslüman Türk’ün katledilmesine ve 1.170.000 Müslüman Türk’ün göç ettirilmesine sebep oldukları için mi?

• ASALA ve “Adalet Komandoları” adlı Ermeni terör örgütlerinin 1974’ten 1986 yılına kadar sürdürdükleri eylemlerde 34’ü dışişleri mensubu olmak üzere 70 kişiyi öldürdükleri ve 574 kişiyi yaraladıkları için mi?

• Kardeş Azerbaycan topraklarını işgal ettikleri için mi?

• 1992 yılında Hocalı’da çoluk çocuk, yaşlı demeden binlerce Azerbaycan Türkü’nü katlettikleri için mi?

• Bütün bunlara rağmen tarihi de tahrif ederek dedelerimize “katil”, “soykırımcı” yaftasını yapıştırmaya çalıştıkları için mi?

Hayır! Biz bu oyuna gelmeyeceğiz…

YÜCE TÜRK MİLLETİ,

Al Bayrağının altına sığınan dini, dili, ırkı ne olursa olsun bağrına bastığın, en müşkül anlarında bile elinden tuttuğun insanların zaman zaman sırtlarını emperyalistlere dayayıp karşına geçerek senden hesap sormaya çalışması seni şaşırtmamalı… Sen bu işbirlikçi hainleri zaten derin tarihi tecrübenle tanıyorsun… Damarlarında akan kandan ve kimliklerinden şüphesi olan “sözde aydınların” senin onurunu ve çocuklarının geleceğini lekelemelerine izin vermeyeceğini biliyoruz..

Gün, tarihimize, kimliğimize ve milli çıkarlarımıza sahip çıkma günüdür… Çünkü “özür dilemek” gibi masumane bir gerekçe ile başlatılan bu süreç, “tazminat” ve “toprak talebi” ile devam edecek, bekamıza kastedecek bir sonuca doğru gidecektir…

Bu ihanete karşı birlik ve beraberliğimiz muhafaza ederek, sesimizi yükseltmek hem ecdadımıza hem de çocuklarımıza karşı milli bir görevdir. Dik duralım, ihanet oyununu bozalım, kimliğimize ve onurumuza sahip çıkalım.

(Tusam)

Bir Anadol Efsanesi

2008-12-19T07:07:00.000-08:00

19 Aralık 1966 da doğan bir güneş derler Anadol için. Çünkü ilk kez bu tarihte tek kapılı Anadol'un seri üretimine başlanır. Anadol piyasaya çıkmasıyla birlikte büyük ilgi toplar. Daha sonra Anadol'un 4 kapılı aile versiyonunun üretimine geçilir.Anadol, Türk insanı tarafından çok sevilir. Hatta onun için "aileden biri" yakıştırması yapılır.

Ne var ki bu büyük anadol sevgisi diğer yabancı üreticileri kızdırır. Satışları düşen şirket patronları Anadol'u kötülemeye başlarlar.Anadol'un çok cılız bir karosere sahip olduğu iddia edilir.Bunun nedeni olarak fiberglas malzemeli sürücü kabini gösterilir. Halk daha önce adını hiç duymadığı bu malzemenin sağlamlığından kuşku duymaya başlar. Ayrıca bir iddiaya göre araç hayvanlar tarafından yemek olarak görülmektedir. Bu iddianın kaynağı aracın dış yüzey mazlemesinde saman maddesinin bulunduğu söylentisidir. Gerçekte polyester reçine ve cam lifleri vardır. Saman olmamasına rağmen bu dedikodu gerçekmiş gibi algılanır ve Anadol ilgisi azalır. Arabalarının hayvanlar tarafından yeneceği endişesiyle insanlar Anadol almaktan korkarlar. Otosan firması azalan satışları geliştirmek için Anadol üzerine bir kaç tane yan model geliştirir.Türkiyenin ilk spor otomobili stc 16,O gün için çok iddialı bir model olan Böcek bu varolma çabalarının ürünleriydi.1981de son bir çabayla anadol baştan aşağı yenilenir.ön farları tam köşeli dikdörtgen olan ve bir sonraki dönemin taunuslarının görüntüsünü andıran bu model önceki Anadolların yuvarlak hatlarından uzaktır ve tutulmaz. Zaten dört sene sonra da bu Anadol da üretimden kalkar. Bugün Anadol hakkında hala ileri geri konuşmalar var. Bunların bir kısmında doğruluk payı bulunmakla beraber bugüne kadar hiç bir Anadol bir büyükbaşın akşam yemeği olmamıştır. Merak edenler Anadolun döşemelerini kaldırıp bütün malzemelerini tek tek inceleyebilir.

Malesef bugün artık parmakla sayılacak kadar Anadol kalmıştır. Bir kaç fan kulübü vardır. Anadolların katledilmesi yok olması kesilerek kamyonet haline getirilmesi ile başlamış ve 20 yaş indirimi kararnamesi ile de son darbeyi yemiştir. Artık o bir efsane ve çok nadirde olsa yollarda bir kaçına rastlanabilmektedir. Sanırım yakın bir gelecekte sadece ODTÜ teknoloji müzesinde ve Rahmi Koç sanayi müzesinde görmek mümkün olacaktır.

ANADOLun İLK MODELİ

1966 coupe1966 yılından 1975 'e kadar 19.724 adet üretildi.

Türkiyenin İlk Spor otomobili STC 16 1973 model

175 adet üretildi (kaç adeti sağlam bilinmiyor)

Belkide varolma çabalarının bir ürünü olan, fakat O günlerde Türk tüketicisinin hiç ihtiyacı olmayan bir model BÖCEK

1975 de 202 1977 de 1 adet olmak üzere toplam 203 adet üretildi (Bir veya 2 tane sağlam kaldığı sanılıyor)

1971' e gelindiğinde modelde değişiklikler yapıldı yuvarlak farlar gitmişti.SL modeli doğdu

35568 adet üretildi.

Anadol sv 1600
1972'den 1981 yılına kadar 6499 adet üretildi.

Anadol Saloon 1.6 (Belkide Anadolun sevimliliğine gölge düşüren araçtı)

Anadol O yıllarda çoğu Avrupa otomobilde olmayan bir özelliğe sahipti.Türkiye şartlarına uygun olarak tam şasi üretilmişti.Bu özelliği ile Bir çok ralliye katılmış ve başarılı sonuçlar almıştı.(image bir ingiliz dergisinden alınmış temsili çizme resimdir.)

SL MODELİ iç Konsol görünüm

Chp'nin Ekonomi Programi

2008-12-16T07:16:00.000-08:00

Ugur Gurses CHP'den Mustafa Ozyurek ile bir roportaj yapmis. Ara ara guzel sorular sormus ama yine de fazla yuklenmemis gibime geldi. Mustafa Ozyurek ise bana Amerikali ogrencileri hatirlatti. Amerikalilarin temel ozelligi bilmedikleri konular hakkinda cok iyi bullshit yapabilmeleridir. Konu hakkinda uzman olmayan birisi "vaybe ne guzel konusuyor, profesor gibi adam" der mesela. Ama siz o konuyu gercekten biliyorsaniz o Amerikalinin Yigit Bulut gibi iskembe-i kubradan sallaya sallaya sacmaladiginin farkindasinizdir. Biraz uzerine gitseniz konuyu baska alanlara kaydirmaya falan tesebbus ederler..

Yine de bu tur insanlarla ne kadar dalga gecersem geceyim, ortalikta konu hakkinda uzman olmayan kisi sayisi uzman olan kisi sayisindan kat kat fazla oldugu icin bullshit yapabilen bir insan olmak size basarinin kapilarini acacaktir. (Genclere tavsiye: bilmiyorsaniz, biliyormus gibi davranabilmelisiniz, o yuzden de Mustafa Ozyurekten ogreneceginiz cok sey var)..

Yigit'in hakkini yigide verdikten sonra roportaja geri donelim. (Burada Yigit iki anlamda birden kullanilmistir)

Bullshit 1: Hedef verip tarih vermemek. "Uzun vadeli ama kademe kademe"

Bullshit 2: Sorulan soruyla alakasi olmayan bir cevap vermek. Vaatlerinizi kac yilda gerceklestireceksiniz sorusunun cevabi "Hukumet kotudur, IMF programi islevini doldurmustur, ithalat kotudur, sektorel destek lazimdir" olmalidir..

Bullshit 3: Kesinlikle rakam vermemek, gerceklerden ziyade onyargilarla konusmak. "İhraç ediyoruz ama tıkanma var. Kâr marjları çok düştü. Bunun düşmesiyle, neredeyse bütünüyle ithalata dayanması nedeniyle sanayimizde tıkanma yaşıyoruz" Ihracat %25 artarken "tikanma var" gibi dayanagi olmayan ifade kullaniyorsunuz ama insanlarin cogu rakamlari bilmedigi icin "Evet gercekten de ihracatta tikanma var. Bak hem kar marjlari da dusmus"seklinde dusunerek size hak verebilirler.

Bullshit 4: Degisik sorulara birbiriyle celiskili cevaplar verin, cogu kimse nasilsa farketmeyecektir. Mesela "Eğer geniş kitlelere de bir kaynak transferi gerekiyorsa yapmak lazım. Çünkü uygulanmakta olan IMF destekli istikrar politikasının bedelini işçi, köylü ve esnaf ödedi. Bir sosyal demokrat partinin birinci önceliği de o ezilen kitleleri ayağa kaldırmaktır." diyebilirsiniz. Kimsede size "Yahu sanayiciye mi destek vereceksin, isciye mi bir karar ver. Herkese destek verecegim, bunu da vergileri arttirarak yapacagim, ama vergileri de azaltacagim diyorsun" demez.

Bullshit 5: Genis kesimlerin onyargilariyla uyumlu ifadeler kullanin. Bunlarin ekonomi mantigiyla alakasinin olmamasi onemli degildir. "Dışarıdan döviz gelmesin demiyoruz, ama gelecek dövizler doğrudan yatırıma gelsin. Üretime ve istihdama yatırım yapan döviz gelsin." Galatasaray da Fener'li Alex'i transfer edecekmis ama sadece "frikik atma ve araya golluk pas verme ozelliklerini istiyormus". Kimse size "nasil yani?!!" diye sormaz merak etmeyin.

Bullshit 6: Dun dundur, bugun bugundur. Simdiki pozisyonunuz gecmisteki pozisyonunuzun tam ziddi olabilir. Onemli degil. Istediginiz zaman pozisyon degistirebilirsiniz. "Tobin vergisi diye adlandırılan bir vergi. O günün şartları içinde çok gündemdeydi. Bugünün şartları içinde uygulama şansının çok kalmadığını değerlendirdik. Dünyanın hiçbir ülkesinde de uygulanmadığını tespit ettik." Kimse size "Dunyanin hicbir ulkesinde uygulanmadigini yeni mi farkettiniz?" diye sormaz korkmayin.

Bullshit 7: Satir aralarinda gercek dusuncelerinizi yansitan ifadeler kullanmaktan korkmayin. "Türkiye gibi azgelişmiş ülkelerde yüzde 4-5'ler gibi enflasyon olması da piyasa koşullarında makul karşılamak gerektiğini düşünüyoruz." Kimse size "Demek Turkiye'nin azgelismis oldugunu dusunuyorsunuz, bunu da degistirebileceginizi dusunmuyorsunuz. Karaktersiz, iddiasiz bir hukumet olacaksiniz." diye yuklenmeyecektir.

Bullshit 8: Arada kazara rakam kullanirsaniz, tutarli olup olmamasi onemli degildir. "Seçim bildirgemizi açıklarken Genel Başkanımız da ifade etti; şu anda ortaya koyduğumuz vaatlerin parasal boyutu 15 milyar dolar civarında, yani 18 milyar YTL.Bunun kaynağı şöyle. Bütçemizin yüzde 10'undan az." Kimse size demek dolar hedef kurunuz 1.2 YTL demez. Ya da "devletin 110 milyarlik butcesi ne zaman 200 milyar YTL oldu" da demez. Bu sicakta kimse gidip dogru rakamlara bakmaz..

Bullshit 9: Circular reasoning kullanin (turkcesini bilemedim simdi, o yuzden aciklayayim). "Vergi işi siyasi irade işidir. Kararlılık işidir. Biz bu iradeyi, bu kararlılığı göstereceğimizi burada taahhüt ediyoruz. Aksi takdirde bu taahhütlerimiz havada kalır." Taahhutlerinizin havada kalmayacagini taahhut etmeniz insanlari ikna etmeniz icin yeterlidir mesela. Bilmem anlatabildim mi?

Bullshit 10: Bilmiyormus gibi yapin. "Tabii popülist politika ile ne kast ediliyor bilemiyorum." Kimse size "CHP'nin secim bildirgesini okumadiniz mi?" demez korkmayin..

(alıntıdır)

Pkk'ya Verdigimiz Ilk Sehit

2008-12-14T01:15:00.000-08:00

Standart Pkk'ye VerdİĞİmİz İlk Şehİdİmİz.Bilen Varmi?

Yıllardan 84..
Günlerden Ağustos'un 15'i...
Saat 21.30 suları...Kavurucu sıcaklık, ayaza dönmüş... Gecenin karanlığı örtmeye başlamış ortalığı, usul usul...
Tok vuruşlar yırtıyor geceyi aniden, peş peşe...
Kalleş "Kaleş" sesi duyuyor memleket, tarihinde ilk kez.
Eruh basılıyor...

Bölücü örgütün ilk silahlı saldırısıdır bu.Milat..."Kim yaptı?" desek, herkes PKK der...Peki, "O saldırıyı kim yönetti?" desek, pek bilen çıkmaz.

Soruyu şöyle soralım o halde:
"Mahsun Korkmaz kim?"
Bildiniz değil mi...
Bilirsiniz...
Üzerinde "Mahsun Korkmaz Akademisi" yazan terör yuvasının fotoğrafı o kadar çok yer almıştır ki basınımızda, hemen herkes bilir....
15 Ağustos 84'te PKK'nın yaptığı ilk silahlı saldırının elebaşıdır o...
Örgüt tarafından "onore" edilmiş; Türk Basını tarafından da maalesef "reklamı" yapılmıştır defalarca...Bu nedenle bilirsiniz...

Peki, "Süleyman Aydın kim?" diye sorsak, kaç kişi cevap verebilir?Hiç mi? Hiç...Süleyman Aydın, Mahsun Korkmaz'ın yaptığı ilk PKK baskınında şehit düşen evladımızın ismidir.Var mı onun adına bir akademi? Yok....

Sen örgüt celladının zırt pırt reklamının yapılmasına izin veriyor, kendi şehidinin unutulup gitmesine göz yumuyorsan eğer... Ne hakla bağırıyorsun ki, "Şehitler Ölmez" diye...

Dün izliyorum, Gümüşhane'den gelen görüntüleri atv Haber'deki arkadaşlarımla birlikte...
Hepsi yılların gazetecisi.Neler gördü gözleri...
Doktorlar ölüme acıya alışır ya mecburen zamanla, onun gibi...
Ama bu gördüğümüz, yüreği nasır tutmuş gazeteciler için bile katlanması çok zor bir tablo...
Kimi dudağını ısırıyor çaresizce, kimi ağlıyor gizlemeden yüreklice...
Gencecik Nihal öğretmen, sadece 1.5 ay önce evlendiği dünya yakışıklısı teğmen eşi Tuna'nın ay yıldızlı cenazesini kucaklamaya çalışıyor görüntülerde...
Damatlıkla göndermiş, kefenle geri gelmiş.Sol kolunda yara bandı var; belli ki, sakinleştirici verilmiş talihsiz geline...
Ama ne çare.Bir yumrukluyor tabutu sesini duyar belki diye, bir sürüyor ellerini, saçını okşar gibi...
Ve hep aynı kelimeyi haykırıyor tekrar tekrar:
"Koçum... Koçum..."

Gitti Nihal'in koçu...
O ömrü boyunca unutmayacak.
Peki ya biz?
"Unutmamalı, sevgiyle anmalı" cümlesi, sadece Tarkan'ı hatırlatıyorsa bir millete.
Elden ne gelir ki....

Bugun Cengiz Aytmatov Dogdu

2008-12-12T04:43:00.000-08:00

Bir Kırgızistan Türk‘ü olan Aytmatov, ünü Kırgızistan‘ı aşıp bütün dünyaya yayılmış ve eserleri milyonlarca kişi tarafından okunmuş büyük bir yazardı. Edebiyat dünyasına çok şey kazandıran, şerefiyle yaşayıp, ardında belki de yüzyıllarca okunacak eserler bırakan Çingiz Aka, dünyanın değişmeyen kuralı olan “ölüm” ile 6 ay önce aramızdan ayrıldı.

Biyografisi;

Cengiz Törekuloviç Aytmatov 12 Aralık 1928 tarihinde Kuzeybatı
Kırgızistan’da Şeker adlı bir köyde doğdu.Babası Törekul Aytmatov at
yetiştiricisiydi. Kırgızistan’a,dağlık yörelere Ekim devrimi daha yeni
ulaşıyordu. Yazarın çocukluk yılları sistemin yeni yeni yerleşmeye başladığı
yıllararastlar.Geçmişe bağlı yaşlı neslin yanında yeni düzene ayak uydurmuş genç
kuşak da toplumdaki yerlerini alıyorlardı. Yazar kolhoz tarlalarında
çalıştı.Çevresini,tabiatı,insanları o yıllarda tanımaya başladı. İkinci Dünya
Savaşı yıllarında bütün yetişkinler savaşta oldukları için gençlere çok iş
düşüyordu. Henüz on beş yaşındayken köyü sovyetinde sekreterlik yaptı,tarım
makinalarının hesaplarını tuttu. Daha sonra Kazakistan’daki Cambul veterinerlik
teknik okulunda okudu Ardından Frunze(bugünkü Bişgek tarım enstitüsünde
okudu.Zooteknisyen olarak bütün ülkeyi ,Kazakistan’ı dolaştı. Aynı zamanda da
bir gazeteci sıfatıyla çalışıyor,sürekli gözlem yapıyordu. Pek çok genç nesil
mensubu gibi halkından uzaklaşmadı,insanına daha da yakınlaştı. Kırgız
gazetelerindeki yazıları,redaksiyon servislerinde aldığı görevler ,muhabirlik
faaliyetleri onu yavaş yavaş edebi dünyaya hazırlıyordu.Yazarın akıcı
uslubu,kurgudaki başarısı bu ön araştırmalarıyla yakından ilgilidir. Ayrıca bu
yıllar geçmiş ile geleceğin kesiştiği bir noktaydı.Her iki dünyayı ve her iki
insan tipini çok iyi tanıyordu. Süpeyçi adlı hikayesinin kahramanı baraj
mühendisi Beknazar ve Beyaz Yağmur’un kahramanı Zeynepapaalışılagelmiş hayatı
temsil ederler.Yeni ahlaki normlar ile eskiyi yaşamakta direnen insanların
çatışması eserlere hakim konudur.

Eserleri

1. Cemile, 2. Masaldan Sonra, 3. Beyaz Gemi, 4. Kopar Zincirlerinden
Gülsarı, 5. Toprak Ana, 6. İlk Öğretmenim, 7. Yüz Yüze, 8. Selvi Boylum, 9. Deve
Gözü, 10. Askerin Oğlu, 11. Oğulla Görüşme, 12. Gün Uzar Yüzyıl Olur, 13. İlk
Turnalar, 14. Deniz Kıyısında Koşan Ala Köpek, 15. Fuji Yama, 16. Oyun

Recep Tayyip Erdogan'in 12 Aralık 1997 Siirt Konusmasi Uzerine Degerlendirme

2008-12-12T04:18:00.000-08:00

Siirt Konuşması ve Beş Kriteri

2 Temmuz'da Sıvas'ta, Ozanlar Anıtı'na "put" diye saldırılmış olması gibi, Erdoğan da "put" olarak Atatürk'ün heykellerini örtük bir biçimde duyumsatıyor.

Recep Tayyip Erdoğan 'ın, 12 Aralık 1997'de, Siirt'te yaptığı konuşma, bugün için ayrı bir önem taşıyor. Konuşmanın nirengi noktaları sayılabilecek beş kriter belirledim. Bunları okurla paylaşmak istedim:

Birinci kriter: İlhan Selçuk 'un yazılarında zaman zaman yinelediği "Minareler süngü / Kubbeler miğfer / Camiler kışlamız / Müminler asker" dizeleriyle başlıyor konuşma.

Bu dizeler, "üç kıta yedi iklime hükmeden" Osmanlı'nın İslamı yaymayı amaçlayan cihada çağrısı değil, hükmettiği üç kıtadan kovulmuş, kolları ve bacakları kesilmiş, gövdesi paylaşılmaya ve ordusu dağıtılmaya başlanan bir ülkenin İslamı kuşanarak ülkesini kurtarma, "küffar" ın esaretinden kurtulma çağrısıdır. Ne var ki Sevr Antlaşması'nı hazırlayanlar ve imparatorluğa imzalatanlar, Sarayın, İstanbul'da kalması karşılığında, Anadolu'da yükselen ulusal direnişi bastırmasını istemişler, şeyhülislamın fetvasıyla, Düzce'den Zile'ye "Kongracılara" karşı "Şeriat" yanlısı kimi eşkıya, "camileri kışla" ve "müminleri asker" yapmış, ulusal direnişin önü kesilmeye çalışılmış, ama ezilmişlerdi.

1997'de, Siirt'te, Tayyip, şeyhülislamın fetvasının rövanşını Cumhuriyetten almak için yola çıktığını bu dizelerde açıklamış bulunuyor.

İşte ikinci kriter: "Kardeşler" , diyor Erdoğan, "bizim meselemiz, bizim derdimiz, bu ülkede zihniyetlerdir, kafa yapılarıdır. Yıllarca bu ülkeyi yanlış zihniyetlere mahkûm edenlere karşı biz mücadelemizi kişilerle değil, zihniyetlerle sürdüreceğiz." Zihniyetini de açıklamış Tayyip: "Evet, göğsümü gere gere söylüyorum: 'Benim referansım İslamdır' ." Yöntemi de o denli açık: "Ağaca yaslanma, kula yaslanma, Allah'a yaslan." Hemen sormak gerekiyor: Yaslandığı Bush , kul olmadığına göre, ağaç mı, yoksa Allah mı?

Okur, "yıllarca bu ülkeyi yanlış zihniyetlere mahkûm edenler" inse kimler olduğunu anlamıştır umarım. Milli Eğitim Bakanı'nın, iktidarlarının ilk yılında, " Saidi Nursi 'nin sözlerine uyulsa, yolundan gidilseydi, Türkiye bu duruma düşmezdi!" sözünde açığa vurduğu gibi, yanlış zihniyet, Saidi Nursi'nin, "Şark'ı din ve vahiy kurtarır!" dogmasına karşı, aklı ve bilimi, gelişmenin ve yükselmenin temeline oturtan Kemal Atatürk 'ün "zihniyeti" nden başkası değildir. .
Üçüncü kriteri 'İstiklal Marşı'ndan. .

Erdoğan, Mehmet Akif , İstiklal Marşı'nı, "meyhanede yazmadı, kerhanede yazmadı, barda yazmadı, pavyonda yazmadı" diyor. "Tacettin Dergâhında" yazıldığını söylediği İstiklal Marşı'nın, kendilerinin "Manifestosu" olduğunu savlıyor ve ekliyor: "Orda ne diyor: 'Hakkıdır Hakk'a tapan milletimin istiklal' Dikkat edin, orda: 'Hakkıdır kula tapan milletimin istiklal!' demiyor."

2 Temmuz'da Sıvas'ta, Ozanlar Anıtı'na "put" diye saldırılmış olması gibi, Erdoğan da "put" olarak Atatürk'ün heykellerini örtük bir biçimde duyumsatıyor. "Kula tapmak" yerine, "Bush'a tapmak" , bugün daha anlamlı geliyor bana. Ama Bush Tayyip'in putu mu, yoksa Tayyip Bush'un "kulu" mu diye sormak da gerekiyor. .

Nasıl ki eski toplumlarda, insanların doğal nesnelerden, yani maddelerden ürettikleri tanrılar, bu tanrıları üretenlerin iradelerini tutsak aldıysa, kendi yarattığı puta insan kendini kurban ettiyse binlerce yıl, insanlığın emeğinden sızdırılmış değerlerden türetilmiş olan "dolar" da onu yaratanları yalnızca buyruğu altına almakla kalmadı, insanı ve insanlığı kendisine kurban etmeye hazır robotlara dönüştürdü. .

Erdoğan, gene de, insanın ve insanlığın kendisine kurban edildiği "dolar" ın tutsağı bir robot olan Bush'un dizleri dibinde, İncirlik'i NATO'ya, İskenderun'u Pentagon'a, Petkim'i Yunan Genelkurmayı'na "iktidarlık" olarak ikram edebilir. Ama "Hakkıdır Hakk'a tapan milletimin istiklal" diye değil, olsa olsa "hakkıdır put'a/bay-buş'a tapan milletimin istibdat!" diye "göğsünü gere gere" konuşabilir. .

Dördüncü kriter: "Değerli kardeşlerim", diyor , "bu ülke bir geçiş yapıyor. Şu anda Türkiye patinaj yaşıyor. Bu patinajda araba geriye de gidebilir. Biz diyoruz ki, Allah'ın izniyle biz geri gitmeyeceğiz. Toparlayacağız ve kaldığımız yerden aynen devam edeceğiz."

"Kaldığımız yeri" de açıklıyor: "Kardeşler, biz, şunu bilin ki, altı asır nasıl üç kıta yedi iklime hükmettiysek, Allah'ın izniyle yeniden üç kıta yedi iklime hükmedeceğiz." Nedenini de ekliyor: "Bu millet, bu millet asildir, bu millet şereflidir, bu millet haysiyetlidir."

Siirt konuşmasında, "Biz kimseye diyet borcuyla gelmedik. Bizim tekelci sermayeye borcumuz yok, bizim bir kısım medyaya borcumuz yok" diyen Erdoğan'ın "Başbakan" olarak sözlerini anımsayalım: "Ülkeyi pazarlamakla mükellefim!", "Sermayenin, ırkı, dini, mezhebi olmaz!", "Yabancı sermayeyle yerli sermaye arasında fark kalmadı!" Son durak:

Petkim. Petkim'i alanların dini, mezhebi, ırkı, ulusu tartışılıyor, ama satanlar geleneksel ve modern tüm değerleri dolara endekslemiş olmakla övünüyorlar. .

Irkı, dini, mezhebi, ulusu ve ulusal sınırı olmayan uluslararası sermayeye ülkesini satmış bulunan bu "asil millet", şerefli millet", "haysiyetli millet" (Osmanlı'nın kan dökerek, kelle keserek kazandığı "şeref" ini ve "haysiyet" ini yeniden kazanacağını duyumsatan bu sözler, Kemal Atatürk'ün, ulusun kendine güvenini sağlamak için söylediği "Türk milleti zekidir, Türk milleti çalışkandır" sözlerine karşıt olarak dile getiriliyor), asaletini, şerefini, haysiyetini ulusal sınırları silmiş, "Kuzey Irak" hariç, üç kıta yedi iklime yaymış ve hatta taşımış bulunuyor. Doğal ki sermaye olarak ve doğal ki negatif bir yayılma biçiminde. Kısacası biz, üç kıta yedi iklime yayılmıyoruz, üç kıta yedi iklim bize "giriyor" , yalnızca "girmiyor" , üç kıta bize "giydiriyor" . Bir ulus için ne şeref ama!

Beşinci kriter: Erdoğan'a "Sen Rizelisin. Sen Lazsın" demişler. Erdoğan'dan aktaralım:

"Baba yahu, demiş Erdoğan, biz Laz mıyız, Türk müyüz, neyiz?

Babam da çok küçükken büyük dedeme sormuş: Dede, demiş, biz Laz mıyız, Türk müyüz, demiş. Babasının dedesi de, torunum, yarın öleceğiz, demiş, Allah bize soracak:

- Men Rabbuke

- Vemen nebiyyüke

- Ve ma dinüke

Torunum, Allah bize 'vema kavmüke' diye bir soru sormayacak," demiş. Ne demek bu? Yarın öleceğiz. Allah bize Rabbin kim, nebin kim, dinin ne? Bunları soracak. Ama bize kavmin nedir diye bir soru sormayacak. Torunum sana sordukları zaman, 'Elhamdülillah Müslümanım' de, geç demiş. Olay bu kadar basit."

Evet, insan bu kadar basit olursa, olay da bu kadar basitleşir. Muhammet 'in yüzyılının kavramları ve kurumları açısından bakarsak ne ulus var, ne de ırk biliniyor. Ne ulusal var, ne de ulus devlet. Ne anayasa var, ne cumhurbaşkanı seçimi. Ne siyasi parti var, ne siyasal erk. Ne sermaye var, ne de bugünkü gibi sınıflar. Ne BOP, ne küreselleşme. Ne Irak, ne petrol. Çuval bile yok başa geçirilecek. Çuvallanan da.

Onun için küçük torun Erdoğan'a, Allah, "niçin sattın ülkeni" diye sormayacak. Niye sattın ülkeni toprağıyla, suyuyla, havasıyla diye de sormayacak. Niye sattın ulusun kanını, damarlarını, sinirlerini, bankasını, fabrikasını, niye verdin limanlarını, havaalanlarını, PTT'nin T'sini, P'sini, öteki T'sini diye sormayacak Allah. Kaç torba altının var, bankalarda neyin var, kimin ortağısın, kimsin sen, zorun ne diye de sormayacak Allah. Emirli'de bombalı saldırıda ölen Türkmen kadınların ve çocukların da kavmini sormayacak Allah. Yalnızca kavmini değil, ulusunu/milletini de sormayacak Allah Erdoğan'dan. Sorarlarsa "Elhamdülillah Müslümanım" deyip geçecek Erdoğan.

İşte soru: Geçebilecek mi?

Irak'ta çoluk çocuk binlerce Müslümanı öldüren ABD askerinin bir tekinin bile ülkesine tabut içinde dönmemesi için dua eden Erdoğan'a, Allah, "Ve ma dinüke" diye sorduğu zaman, Erdoğan, "Elhamdülillah Müslümanım" diyebilecek mi ki, geçiversin.

* Konuşma metni için bkz: Cemal Dindar, Biat ve Öfke, Telos, İstanbul 2007, s. 53-64

( Muzaffer İlhan ERDOST )

Basbakan Erdogan'a Verilen Hapis Cezasi

2008-12-12T03:48:00.000-08:00

Bugün 12 Aralık.

Hatırlarmısınız bilmem 1997 yılında bugün, sayın Recep Tayyip Erdoğan Siirtte miting sırasında okuduğu Asker Duası adlı şiirin askerle ilgili bölümünü değiştirip okuması dolayısıyla dört ay hapis cezasına çarptırılmıştı.

Ziya Gökalp'in 1912 yılında Balkan savaşı için yazdığı Asker Duası adlı şiirin Tayyip bey tarafından değiştirilmiş hali;

"Minareler süngü, kubbeler miğfer
Camiler kışlamız, mü'minler asker
Bu ilahi ordu dinimi bekler
Allahu Ekber, Allahu Ekber"

Ve o kısmın Ziya Gökalp tarafından yazılmış orjinal hali;

Elimde tüfenk, gönlümde iman,
Dileğim iki: din ile vatan...
Ocağım ordu, büyüğüm sultan,
Sultan’a imdad eyle yarabbi!

Ne olur şu güzelim şiiri berbat etmeseydin be Tayyip Bey, ne istedin güzelim şiirden.
Hayır içim senin 4 ay hapis yatmana yanmıyor,
İçim şu güzelim şiiri katlettiğine yanıyor.

12 Aralık 1997 yılınında davet üzerine gittiği Siirt’te, miting sırasında Ziya Gökalp'ın 1912 yılında Balkan Savaşı için yazdığı Asker Duası'nın değiştirilmiş bir sürümü ile orduyu öven dizeyi söylemeden yukarıdaki gibi değiştirdiği için Diyarbakır Devlet Güvenlik Mahkemesi’nde yargılanmaya başlandı. Yargılama sonucu Türk Ceza Kanunu’nun 312/2 maddesinden “Halkı din ve ırk farkı gözeterek kin ve düşmanlığa açıkça tahrik etmek” suçunu işlediği gerekçesiyle dört ay hapis cezasına çarptırıldı. 26 Mart 1999 günü Pınarhisar Cezaevine konan Erdoğan cezasını 24 Temmuz 1999 günü tamamladı.

Tayyip Eroğan'a hapis yolunu gösteren konuşması:

‘‘Türkiye'de düşünce özgürlüğü yok ve ırk ayrımı yapılıyor. Referansımız İslamiyet. Bizi hiçbir zaman sindiremezler. Batı insanının bile inanç hürriyeti var. Türkiye'de neden buna saygı gösterilmiyor? Minareler süngü kubbeler miğfer camiler kışlamız müminler asker. Okunan ezanı kimse susturamayacak. Türkiye'deki ırk ayrımına kesinlikle son vereceğiz. Çünkü Refah Partisi diğer partilerle zıt fikirde. Bizi hiçbir zaman sindiremezler. Gökler yerler açılsa üzerimize tufanlar yanardağlar saçılsa yolumuzdan dönmeyiz. Benim referansım islamiyettir. Bunu yerine getiremiyorsam yaşamanın ne anlamı var. Batı insanının bile inanç hürriyeti var. Avrupa'da ibadete başörtüsüne saygı duyuluyor. Ama Türkiye'de engelleme getiriliyor. Türkiye'de neden buna saygı gösterilmiyor. Okunan ezanı kimse susturamayacak. Çünkü ezanın sustuğu yerde insanların huzuru olmaz. Kürt Arap Çerkez ayrımı yapılamaz. Çünkü bütün insanların birleştiği çatı İslam'dır. Türkiye'deki ırk ayrımına kesinlikle son vereceğiz. Bunu bu hale getirenler utansın.’’

(turkatak)

2008 pkk Icin Kabus Oldu

2008-12-12T03:15:00.000-08:00

2008 PKK'nın kabus yılı oldu! Türkiye'nin 30 yıldır sürdürdüğü terörle mücadele kapsamında yurt içinde yılbaşından 10 Aralık'a kadar gerçekleştirilen operasyonlarda, 670 terörist ölü, 214 terörist sağ ele geçirildi, 165 terörist de güvenlik güçlerine teslim oldu.

TOPLAM 1049 TERÖRİST ETKİSİZ HALE GETİRİLDİ

Genelkurmay Başkanlığının internet sitesinden derlenen verilere göre, güvenlik kuvvetlerinin yürüttüğü terörle mücadele faaliyetlerinde, ocak ayında 3, şubatta 266, martta 74, nisanda 70, mayısta 218, haziranda 47, temmuzda 76, ağustosta 58, eylülde 52, ekimde 69, kasımda 54, aralıkta ise 12 olmak üzere toplam 1049 terörist etkisiz hale getirildi.

EN BÜYÜK DARBELER

3 Şubatta Bingöl'de 10, 25 Şubatta Irak'ın kuzeyinde 41, 27 Şubatta Irak'ın kuzeyinde 77, 12 Martta Şırnak'ta 10, 22 Şubatta Irak'ın kuzeyinde 44, 2Mayısta Irak'ın kuzeyinde 153, 15 Temmuzda Hakkari'nin Yüksekova ilçesinde 11, 9 Mayısta Hakkari'nin Şemdinli ilçesinde 19, 14 Temmuzda Şırnak'ın Beytüşşebap ilçesinde 18, 2 Ağustosta Şırnak'ın Beytüşşebap ilçesinde 8, 25 Eylülde Siirt'in Eruh ilçesinde 6 ve 3 Ekimde Hakkari'nin Şemdinli ilçesinde 23 teröristin ölü olarak ele geçirildiği operasyonlar dikkati çekti.

326 PATLAYICI, CAN KAYBI OLMADAN İMHA EDİLDİ

Öte yandan, güvenlik güçlerince 1 Ocak 2008- 5 Aralık 2008 arasında 326 olayda patlamaya neden olmadan etkisiz hale getirilen C-4 plastik patlayıcı madde miktarı 91,7 kilogram, C-3 plastik patlayıcı madde miktarı 17,4 kilogram, A-4 plastik patlayıcı madde miktarı 79,875 kilogram, amonyum-potasyum nitrat miktarı 3350,3 kilogram ve TNT miktarı 252,616 kilogram olarak açıklandı.

Güvenlik güçleri, 55 adet anti personel mayın, 1 adet tuzaklanmış antitank mayını ile 85 adet tuzaklanmış çeşitli patlayıcıyı da etkisiz hale getirdi.

Terör örgütü mensuplarınca gerçekleştirilen 149 olayda 823,7 kilogram patlayıcı madde kullanıldığı tahmin edilirken, bu olaylarda 9 adet muhtelif mühimmat ile 17 adet antipersonel mayını kullanıldı.

(internethaber)

Mehter Nedir?

2008-11-30T05:10:00.000-08:00

Türkler m.ö. yıllarda askeri birliklerde takım halinde müzik aletleri çaldırırlardı. 8’nci yy’ da yazılmış olan ilk Türk belgesi Orhun (Göktürk) kitabelerinde mehterin atası olarak kabul edilen tuğ takımından bahseder. Kaşgarlı Mahmut’un 11’nci yy. da yazdığı Divan-I Lügat-İt Türk, hakan’ın huzurunda nevbet vurulduğunu anlatır.

“Bulut kükredi, vurdu nevbet tuğ, şimşek çaktı çekti hakan tuğ’unu” diyen Türkler iç Asya’dan, Anadolu’ya geleneklerini taşımışlardır. Egemenlik simgesi davul, bayrak ve tuğ töresi Türkler aracılığıyla tüm İslam âlemine yayılmıştır. Karahanlılar’dan Selçuklular’a, İlhanlılar’dan memluklulara ve Osmanlılar’a nevbet vurma geleneği hep devam etmiştir.

Mehter, tarihteki ilk Türk Devletinden itibaren, Türk Kara Ordularını destekleyen, coşturan ve ruhunu doyuran özellikleriyle sadece askerlerin değil, muzaffer bir ulusun da duygularını temsil eden bir unsur olmuştur.
Türkler köklü bir askeri tarihe sahiptir. Türk tarihi dünyada askeri başarılar ve zaferlerle tanınmıştır. Tarihte askeri harekâtların, şaşaalı davullar ve özel ritimlerle desteklenmesi, Hunlar‘dan itibaren zamanımıza kadar geçen sürede, birçok Türk devletinin ordularında yer almıştır.

Başlangıçta Tuğ ve davulla başlayan bu gelenek, zamanla gelişmiş ve zenginleşmiştir. Böylece Hun Türklerinde ki “Tuğ Vurma” geleneği Selçuklularla tabılhanelere ve Osmanlılar da Mehterhanelere dönüşmüştür. Bu dönemde mehterler ordunun, kalelerin ve hatta toplumun müzik ihtiyacına cevap veren kuruluşlar olarak önemini korumuştur.

Tarihi süreçte devamlı gelişen ve yenilenen Mehter, ilk çağlardaki Türk devletlerinden, Osmanlıya kadar olan zamanda, bu devletlerin Coğrafi genişliği bakımından zamanla tüm dünya ülkelerine yayılmıştır. 19 ncu yüzyılın başından itibaren önce Prusya daha sonra Rusya, Polonya ve Almanya gibi ülkelerin mehterler kurarak, tuğ takımları oluşturdukları bilinmektedir.

Osmanlının son dönemlerinde Yeniçeri teşkilatının bozulmasıyla kapatılan Mehterler, Avrupa’da geliştirilen Askeri Bandolar olarak günümüze kadar gelmiştir.
1911 tarihinden itibaren, II. Meşrutiyet ile birlikte Mehter teşkilatını yeniden canlandırma faaliyetleri baş göstermiş, Müze-i Asker-i Osmani’ye bağlı olarak yeniden tarih sahnesine çıkmıştır. Mehterhane-i Hakanî adı ile kurulan bu Takım 1914–1918 Birinci Dünya savaşındaki bazı cephelerde ve Kurtuluş savaşındaki Kuva-yı Milliye hareketlerinde etkin rol üstlenmiştir.
952 yılında Mehterin tekrar kurulması aşamasında çok gayretli ve titiz çalışmalara girişilerek aslına uygun bir takım yaratılmıştır. Bu noktada, ‘Topkapı Sarayı minyatürleri ve el yazmaları kolleksiyonun da bulunan Surname-i Vehbi Minyatürleri, Mahmut Şevket Paşa’nın Osmanlı Teşkilat Ve Kıyaffet’i Askeriyesi adlı eseri ile Arifi Paşa’nın Mecmua-İ Tesavir-İ Osmaniye gibi ve diğer tarihi belgeler ışığında hareket edilmiştir.
Askeri Müze ve Kültür Sitesi Komutanlığı bünyesinde faaliyet gösteren Mehteran Bölüğü bu tarihi geçmişin, zamanımızdaki sembolik bir ifadesi olarak haftanın beş günü nevbet vurmaktadır.

Mehter bizi Türk tarihinin sayfalarında gezdirmektedir. Türk hamasi havalarını dünyada ve yurt içinde seslendirerek halkı coşturmaktadır. Savaşların kazanılmasında tarihler yaratan Mehter zafer esintilerini günümüze taşımaktadır. Mehter törenlerin vazgeçilmez bir topluluğudur.

MEHTERBAŞI

Mehterbaşı mehterin icrasından sorumlu ve çorbacıbaşı unvanı ile anılan bölük komutanından sonra gelen en yetkili kişidir. Mehteri müzikal yönüyle en ileri seviyede hazırlar. Bunun için günlük çalışma programları yaparak toplu çalışmalara (meşk) katılır. Bu çalışmalarda saz gruplarının kendi aralarında yapmış oldukları çalışmaları birleştirerek ortak bir konser programı hazırlar.
Mehteran Bölüğü konserlerinin icrası, tertip ve düzeni ayrıca icracıların seçimi mehterbaşı sorumluluğundadır. Her gün o gün ki konser veya faaliyette icra edilecek eserleri tesbit ederek gruplara dağıtır.
Mehterbaşı mehter icrasına dâhil edilecek yeni eserleri icracılara çalıştırıp belletir. Mehterbaşı “Mehter Araştırma Kurulu” üyesidir.

Turk Kelimesi (etimoloji)

2008-11-30T03:21:00.000-08:00

Türk kelimesi nereden gelir, ne anlama gelir bununla ilgili bir araştırma yaptım ve sizlere sunuyorum.
Türk sözcüğünün kökeni ve anlamı kesin olarak açık değildir. 10.yy ait Uygurca metinlerde Türk "güç, kuvvet" anlamında kullanılmıştır. Ancak Göktürk Kağanlığı'nın çözülmesinden iki küsür yüzyıl sonrasına ait olan bu kullanımın, siyasi/tarihi bir referansa sahip olması olasılığı güçlüdür. (Örneğin günümüzde Osmanlı sözcüğü de, Osmanlı tokadı deyimindeki gibi, "eski zaman tarzında, oturaklı, güçlü" anlamında kullanılmaktadır. Ancak bundan, Osmanlı sözcüğünün köken itibariyle "güçlü" vb. anlamına geldiği sonucu çıkmaz.)
En büyük insan topluluğu anlamına geldiği de ileri sürülmektedir.

Türk sözcüğüne ilişkin diğer yaygın hipotez, Orta Asya Türkçesinde (OAT) "kök, soy, asl, ırk" anlamına gelen tür sözcüğüyle ilişkili olduğudur.

Bu durumda belki "bir kökten çıkmak, bitmek, türemek" anlamında bir *tü- fiil kökü varsayılabilir. Buna göre OAT tüp (kök), tüğ (bir kökten çıkan şey, kıl, tüy), tür (kök, asl, ırk) ve belki tükemek (tamamen bitmek) aynı kökün türevleri olmalıdır. Tür-(ü)k ise "belli bir soydan gelen" ya da "ortak bir atadan türeyen" anlamına gelmektedir. Burada bazı kaynaklarda tanrının soyundan tanrının türünden olduğu çokca belirtilmiştir.

Eski Türk inancında ortak ata (dişi kurt) mitinin oynadığı merkezi rol gözönüne alınırsa, Türk etnoniminin de bu mitolojik geçmişe atıfta bulunması akla yakın görünmektedir.

Türk Dünyadaki en asil soy olarakta tanımlanmaktadır.
KAYNAK: tr.wikipedia.org

Orhun Abideleri Kul Tigin Yaziti Guney Cephesi

2008-11-30T01:49:00.000-08:00

Bilge Kağan tarafından kardeşi Kül Tigin adına yaptırılmıştır. Orhun yazıtları arasında dikkat çeken Kül Tigin abidesi günümüze dair ipuçlarıda vermektedir. Bu nedenle bir öğüt yazısı da denilebilir.

Zamanla aşınarak bazı kısımları silinmiş ve çözümlenememiştir. İlk bulunduğunda devrilmiş haldeydi.

Orhun yazıtlarından Kül Tigin abidesinin güney yüzü;

Tanrı gibi gökte olmuş Türk Bilge Kağanı, bu zamanda oturdum. Sözümü tamamiyle
işit. Bilhassa küçük kardeş yeğenim, oğlum, bütün soyum, milletim, güneydeki
Şadpıt beyleri, kuzeydeki Tarkat, Buyruk beyleri, Otuz Tatar ........... Dokuz
Oğuz beyleri, milleti! Bu sözümü iyice işit, adamakıllı dinle: Doğuda gün
doğusuna, güneyde gün ortasına, batıda gün batısına, kuzeyde gece ortasına
kadar, onun içindeki millet hep bana tâbidir. Bunca milleti hep düzene soktum. O
şimdi kötü değildir. Türk kağanı Ötüken ormanında otursa ilde sıkıntı yoktur.
Doğuda Şantung ovasına kadar ordu sevk ettim, denize ulaşmama az kaldı. Güneyde
Dokuz Ersin'e kadar ordu sevk ettim, Tibet'e ulaşmama az kaldı. Batıda İnci
nehrini geçerek Demir Kapı'ya kadar ordu sevk ettim. Kuzeyde Yir Bayırku yerine
kadar ordu sevk ettim. Bunca yere kadar yürüttüm. Ötüken ormanından daha iyisi
hiç yokmuş. İl tutacak yer Ötüken ormanı imiş. Bu yerde oturup Çin milleti ile
anlaştım. Altını, gümüşü, ipeği ipekliyi sıkıntısız öylece veriyor. Çin
milletinin sözü tatlı, ipek kumaşı yumuşak imiş. Tatlı sözle, yumuşak ipek
kumaşla aldatıp uzak milleti öylece yaklaştırırmış. Yaklaştırıp, konduktan
sonra, kötü şeyleri o zaman düşünürmüş. İyi bilgili insanı, iyi cesur insanı
yürütmezmiş. Bir insan yanılsa, kabilesi, milleti, akrabasına kadar
barındırmazmış. Tatlı sözüne, yumuşak ipek kumaşına aldanıp çok çok, Türk
milleti, öldün; Türk milleti, öleceksin! Güneyde Çogay ormanına, Tögültün
ovasına konayım dersen, Türk milleti, öleceksin! Orda kötü kişi şöyle
öğretiyormuş: Uzak ise kötü mal verir, yakın ise iyi mal verir diyip öyle
öğretiyormuş. Bilgi bilmez kişi o sözü alıp, yakına gidip, çok insan, öldün! O
yere doğru gidersen, Türk milleti öleceksin! Ötüken yerinde oturup kervan,
kafile gönderirsen hiç bir sıkıntın yoktur. Ötüken ormanında oturursan ebediyen
il tutarak oturacaksın. Türk milleti, tokluğun kıymetini bilmezsin. Açlık,
tokluk düşünmezsin. Bir doysan açlığı düşünmezsin. Öyle olduğun için, beslemiş
olan kağanının sözünü almadan her yere gittin. Hep orda mahvoldun, yok edildin.
Orda, geri kalanınla her yere hep zayıflayarak, ölerek yürüyordun. Tanrı
buyurduğu için, kendim devletli olduğum için, kağan oturdum. Kağan oturup aç,
fakir milleti hep toplattım. Fakir milleti zengin kıldım. Az milleti çok kıldım.
Yoksa, bu sözümde yalan var mı? Türk beyleri, milleti, bunu işitin! Türk
milletini toplayıp il tutacağını burda vurdum. Yanılıp öleceğini yine burda
vurdum. Her ne sözüm varsa ebedî taşa vurdum. Ona bakarak bilin. Şimdiki Türk
milleti, beyleri, bu zamanda itaat eden beyler olarak mı yanılacaksınız? Ben
ebedî taş yontturdum .... Çin kağanından resimci getirdim, resimlettim. Benim
sözümü kırmadı. Çin kağanının maiyetindeki resimciyi gönderdi. Ona bambaşka
türbe yaptırdım. İçine dışına bambaşka resim vurdurdum. Taş yontturdum.
Gönüldeki sözümü vurdurdum ... On Ok oğluna, yabancına kadar bunu görüp bilin.
Ebedî taş yontturdum ... İl ise, şöyle daha erişilir yerde ise, işte öyle
erişilir yerde ebedî taş yontturdum, yazdırdım. Onu görüp öyle bilin. Şu taş
.... dım. Bu yazıyı yazan yeğeni Yollug Tigin.

Orhun Alfabesi

2008-11-30T01:35:00.000-08:00

725 - 735 yılları arasında ilk Türk alfabesi yazılmıştır. Bu yazının Türkler tarafından eski zamandan beri kullanıldığı anlaşılıyor fakat ne kadar eski olduğu kesin olarak çıkarılan gümüş bir tabağın üzerinde bulunan iki satırlık Orhun Harfleriyle yazılmış yazı, öz be öz Türk alfabesinden oluşan bu yazının M.Ö. 5. yüzyıldan itibaren kullanıldığı tespit edilmiştir.

Orhun yazısı Türklerin kendi yazısıdır. Eski Türk damgalarındaki şekillere ve Türkçe kelimelere uygun yapılmıştır. Göktürklerden önceki dönemde ait Yenisey yazıtlarında ve onlardan yüzlerce yıl öncesine ait Altın Elbiseli Adam devrinin yazıları aynı alfabeyle yazılmıştır. Göktürk zamanında sadece bu alfabenin harfleri azaltılmış, yazılma tarzı kolaylaştırılmıştır. Bazı söyleme şekilleri kolay hale getirilerek düzene koyulmuştur. Fakat alfabenin esası ve özü muhafaza edilmiştir. Bugün Göktürk Alfabesi ya da Orhun Alfabesi olarak bilinen yazı, Göktürk döneminden önce de yani tam olarak 100 yıl evvel Türkler tarafından kullanıldığı Bilimsel olarak tespit edilmiştir.

alıntıdır.

Yillardir Suren Avrupa Birligi Sureci

2008-11-29T10:56:00.000-08:00

Yıllardır kıçımızı sürttüğümüz ve asla vazgeçmediğimiz bu Avrupa Birliği sevdası bizden neler aldı neler götürdü....

Kaç yıldır devlet adamlarımızı sanıyor ki (yani halka sandırmaya çalışıyor ki) Avrupa Birliği'ne gireriz... Evet gireriz ancak nerede olduğunu siz benden daha iyi bilirsiniz, rüyamızda.
Biz Avrupa Birliği'ne giremeyiz çünkü, Avrupa Birliği'nin amacı zaten ortadadır, yıllardır yapmak istedikleri şey ortadadır. Birinci Dünya Savaşı'nda ellerine düştük ne olduğunu gördük, halkımızı ezdiler, kadınlarımıza tecavüz ettiler... Namusumuzu kirlettiler, halka bin bir türlü eziyet ettiler, çoluk çocuk demeden önlerine geleni kestiler, öldürdüler, ellerinden geleni ardlarına koymadılar, askerlerimizi asit kuyularına attılar, aklımıza hayalimize gelmeyecek şeyleri onlar bize yaptılar. Vatanımızı bölmeye çalıştılar, içerdeki insanları kışkırttılar, onlar amacı zaten belli, onların amacı Türkiye'yi bölmek, bizi köleleştirmek. Amaçları böyleyken bizi neden Avrupa Birliği'ne alsınlar akıl mantık işi mi Allah rızası için söyleyin !!!

İsteklerini görüyorsunuz, saçma sapan istekler, halka eziyet için bir sürü istekler, Türklüğe hakaret serbest hale gelsin diye istekte bulunuyorlar, belki devlet adamlarımız bunu halktan saklıyor işte bilmem kaçıncı madde diyorlar, ama bu bir gerçek.. Türklüğe hakaret serbest hale gelsin diyorlar...
Örneğin; Orhan Pamuk kulağıma gelen bilgiler ışıltısında Nobel ödülünü aldığı kitabında Ermeni Soykırımı olduğunu iddia ediyormuş, yani söylüyormuş. Bunun için de nobel ödülünü almış...
Nobel ödülünü verenlerin ise kim olduğunu söylemem gerek yok herhalde... Çok rahat bir biçimde herkes istediğini yapabiliyor, Türlüğe hakaret edebiliyor, Türkiye aleyhinde istediği gibi at koşturanlardan tutun da neler neler ... Hepsi Avrupa Birliği sayesinde gerçekleşiyor..

Onların bu isteklerinin de hiçbir zaman biteceğine inanmıyorum.. ha bu arada hiçbir zaman almazlar demiyorum en son AB batacağı zaman alırlar, Türkiye'nin de zaten nüfusu çok diğer ülkelere göre derler ki herkes nüfusu kadar borç ödesin, aynı Gümrük Birliği'nde olduğu gibi kakalarlar borçları ... Ne güzel sonra AB'ye girdik !!!

Neyse sizi fazla sıkmayayım kısaca özetlersek;

Avrupa Birliği sürecinin Türkiye'nin aleyhinde olmaması için mutlaka ki mutlaka Türkiye'nin Avrupa Birliği'nden kıçını çekmesi artık kıçını sürtmemesi gerekiyor.. Biz kendimiz kendimize yeteriz Avrupa Birliği neyimize gerek, asıl onlar bize ihtiyaç duyuyorlar, tüm hammaddeler onlardan çıkmıyor bizden çıkıyor, biz kendi kendimize yeteriz, yeter ki değerini bilelim elimizdekilerin ... Bizim Avrupa'ya ihtiyacımız yok onların bize ihtiyacı var.

Ay Em Ef Nami Deger IMEFE (IMF)

2008-11-29T10:12:00.000-08:00

Alın size kocaman bir IMF logosu.. Yakınlarda zaten bu logoyu bol bol göreceksiniz görmediniz de değil hani : )

Zaten bu logoyu tanımamak elde değil ki yıllardır kıçımızı sürttüğümüz Avrupa'nın diğer benzeri (hatta kendisi bile denebilir) IMF ... Tayyip Bey'imizin (İNGİLİZCE) deyimiyle Ay Em Ef ... -Tayyip Bey Türkiye'de yaşıyoruz bari Türkçesini söyleyin de içimizin %99'u yansın... - halktan toplanan vergilerin hepsinin top yekun gittiği yer, o kadar yerin satılıp buraya gittiği halde bir türlü borcumuzun bitmediği bu banka yine bizi sömürecekmiş, biz paramızı çöplükte mi buluyoruz da yine kıçımızı buraya sürtüyoruz.

Hangi akıllı kişi gider de 100 lira alıp hayatı boyunca kazandığı tüm parayı 100 lirayı aldığı kişiye verir, Allah için söyleyin akıl karı mı bu yaptığımız daha doğrusu yaptıkları, neymiş efendim kendileri %46 (civarı) oyla gelmiş de halk onu istiyormuş da... Geri kalanını unutmasın o kişiki halkın %54 ü onu istemiyor !!! Bir tane halka sorsun bakalım IMF (Ay em Ef) i istiyor mu halk? Hiç sanmıyorum yapın bakalım bir referandum.. Gerçi onda da alem eder gullem eder bir şeyler yapar yine alırsınız da neyse : (

Tamam her şeyi geçtim Bu Recep Tayyip Erdoğan bu IMEFE denilen şeye neden AYEMEF diyor? Acaba kendini daha bilgili mi göstermeye çalışıyor? İngilizce söyleyince daha fazla mı borç veriyorlar acaba? İngilizce söyleyince başın göğe mi eriyor????

Ya siz Türkçesini konuşmazsanız ulus niye Türkçe konuşsun, ne demişler hoca osurursa cemaat sıçar siz bugün Ay Em ef derseniz millet yarın İnternational Monetary Fund...

Hoca osurmasın ki cemaat sıçmasın, siz sıçıyorsunuz o zaman halk ne yapar tahmin bile edemiyorum yani : (

Batirilan Ilk Ucak Gemisini Vuran Turk

2008-11-29T01:57:00.000-08:00

Atlas Dergisi Eylül sayısında Birinci Dünya Savaşı'nda Antalya açıklarında İngiliz ve Fransız gemilerini batıran Topçu Subayı Mustafa Ertuğrul'un kahramanlık hikayesine yer verdi.

Dergide, Meçhul Kahraman Mustafa Ertuğrul'un bugüne kadar gün ışığına çıkmamış başarısı kendi kaleminden yazı ve çizimlerinden alıntılarla anlatılıyor. Kahramanın anılarında portakal sandıklarını kullanarak koca bir gemiyi nasıl batırdığı da yer alıyor. Yazıyı özetleyerek aktarıyoruz.

Kurtuluş Savaşı’nda önemli başarılara imza atan Mustafa Ertuğrul, Antalya savunmasında batırdığı gemileri resimlemiş ve Atatürk'ün önerisiyle kaleme aldığı anılarından yakın çevresindekilerin dışında kimsenin haberi olmamıştı..

Başarıları hakkında konuşmaktan bile hoşlanmayan Mustafa Ertuğrul 1892 yılında Girit'in Hanya kentinde doğmuş ve 1912 yılında Harp Okulu'nu topçu subayı olarak bitirmişti. Çanakkale Savaşı'nda 27'nci Alay'da savaşan Mustafa Ertuğrul madalyalarla ödüllendirilmişti. Oradan Galiçya cephesinde görevlendirilen Mustafa Ertuğrul, 1916 yılında, emrine 4 dağ topu verilerek, Kaş'a tayin edildi. Birinci Dünya Savaşı'nın en sıcak günleri olan o dönemde Meis Adası İngiliz ve Fransızların denetimindeydi. Akdeniz'in tutulmasında büyük önemi olan Meis Adası'nın işgal ve tahkimine Çanakkale'de 5'inci orduyu komuta eden Alman General Liman Von Sanders'in ‰çok gizli' emriyle karar verildi. Mustafa Ertuğrul da 4 adet 7,7'lik Alman yapımı Erhard dağ topu olan küçük bir batarya ile Aydın'dan Kaş'a intikal ettirildi. Meis Limanı'ndaki İngiliz kruvazörü Ben-My-Chree ve yakınındaki Fransız destroyerleri yok edilecekti.

BEN-MY-CHREE'NİN SONU

27 Aralık 1916 Pazar günü harekat başladığında gizli mevzideki obüsün ilk çatışmada devre dışı kalmasıyla tüm yük Mustafa Ertuğrul'un bataryasına kaldı. Batarya mermilerini yağdırmaya başladı. Bu anı Mustafa Ertuğrul kendi kaleminden şöyle anlattı:

‘‘İlk grubun bir mermisi gemiye isabet etti. Müteakip grubun üç mermisi birden geminin kıç tarafındaki küçük tayyare hangarına isabet ederek müthiş bir yangın yaptı. Benzin deposuna isabet ettiğini sonradan öğrendiğimiz mermilerimizden çıkan yangın o derece çabuk büyüdü ki gemi baş toplarını bize çevirdiği halde ateş etmeye imkân bulamadı. Mürettebatın bir çoğunun denize atlayarak kaçtıkları görülüyordu. Koca gemi karşımızda homurdanarak yanıyor, yavaş yavaş yaralı başını denize sokuyordu. 36 dakika süren fasılalı ateşimiz karşısında fazla dayanamayan Ben-My-Chree baş tarafından denize gömüldü.’’

Bataryasıyla Mart sonuna kadar aynı mevzide bekletilen Mustafa Ertuğrul'un askerleri arasında tifüs ve humma salgını başlamış, daha sonra batarya 14 Nisan'da Antalya'ya gönderilmişti. Mustafa Ertuğrul, Antalya Ağva Limanı'na giren bir Fransız kruvazörüne karşı bataryasını Ağva burnuna yerleştirip kamufle etmiş, plan gereği av olarak kullanılacak bir yelkenliyi de limana yerleştirmişti. 12 Aralık 1917 Perşembe sabahı Fransızlar'ın Paris II ve Aleksandra gemileri bataryanın önünden geçerken yelkenliyi görüp limana doğru geldi. Paris II'den motorla gelen ,bir grup bahriyeli yelkenliyi peşlerine takıp geri dönmek üzere iken bataryanın ateşi başladı. 145 atımdan 110'unun gemiye ulaşmasıyla gemi, 18 dakikalık mücadelenin sonunda cephaneliği de patlayarak alabora oldu.

BEN MY CHREE'NİN SONU

kaynak - hürriyetim.com

Buyuk Taarruzda Kullanilan Nigde Tayyaresi

2008-11-29T00:44:00.000-08:00

Alman yapımı Albatros C-15, Albatros C-12’nin geliştirilmiş bir modelidir. İlk uçuşunu 1917’de yapmış, 1918’de Alman Silahlı Kuvvetleri’nde görev almaya başlamıştır. Türkiye’de 1922 yılında hizmete giren Albatros C-15’in enteresan bir hikayesi vardır.

Ankara Hükümeti’nin iki elemanı, Saffet Arıkan ve Nuri Conker Beyler halkın bağışlarıyla savaş uçağı alabilmek için Almanya’ya giderler. Almanya’daki Türkler de önemli miktarda bağışta bulunur. Burada 21 adet kullanılmış Albatros C-15 bulurlar. Ancak bu uçakların düşmanın ve işgal kuvvetlerinin eline geçmemesi için çok uzun ve zor bir yol seçilir.. Uçaklar karayoluyla Rusya’ya getirilirler; oradan da deniz yoluyla Samsun’a. 29.07.1922’de Yüzbaşı Sadettin Bey’in komutasında pilot, makinist ve teknisyenden meydana gelen dört kişilik bir grup mümkün olan en çok sayıda uçağı onarıp Ankara’ya getirmek üzere Samsun’a gönderilirler. Ancak hurda halindeki uçaklardan iki faal uçak meydana getirebilirler.Bu uçaklar Batı cephesi komutanlığı emrine verilirler ve Büyük Taarruz’da görev alırlar. Bu iki uçak 1923’e yılında görev dışı kalmıştır..

NİĞDE TAYYARESİ ALBATRS C XV

Osman Pasa ve Plevne Marsi

2008-11-28T08:52:00.000-08:00

Gazi Osman Paşa 93 harbinde 145 günlük Plevne Savunmasını komuta etmiş ve direnişiyle askerlik tarihine geçmiş, türkülere konu olmuş, müdafaa hattı stretejileriyle esir bulunduğu dönemde Rus çarından bile saygı görmüş, dönemin tüm komutanları tarafından örnek alının ünlü bir Türk komutanıdır.

1877 yılında Nikoleyeviç komutasındaki Rus ordusu tuna nehrini geçerek Osmanlı topraklarında ilerlemeye başladı. Osman Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu rus birliklerine karşı savunma hattı kurmak amacıyla Niğbolu kentine doğru yola çıktı. Osman Paşa'dan önce davranan Ruslar Niğboluyu ele geçirdi. Bunun üzerine Osman Paşa, Plevne şehri üzerine savunma kurdu. Ruslar Plevne'yi bombaladılar, şehir üzerine taarruza geçtiler ancak yinede Osman Paşa savunmasını yıkıp şehri ele geçiremediler. Çaresiz kalan Rus ordusu Plevne şehrini kuşattı ve şehrin dışarıyla olan tüm bağlantılarını kesti. Aynı zamanda İstanbul'a doğru yürüyen Rus ordusu Yeşilköy önlerine kadar geldi.

Plevne şehrinde erzak tükenince ve Osman Paşa düşmanın Yeşilköy önlerine kadar geldiğini öğrenince Plevne şehrinde bulunan, 50.000'e yakın askerini taarruza kaldırdı. Düşman cephesini yaran Osman Paşa İstanbul yolu açılmışken bacağından aldığı yarayla düşmana esir düştü. Daha sonra kıvrak zekasıyla düşmandan kaçıp İstanbul'a gelmeyi başardı ve bunun üzerine Osman Paşa'ya Gazilik ünvanı verildi.

Plevne savunmasında Rus ordularının, Osmanlı ordusunun 5 katı olduğunuda unutmamak gerek. Sonraları bu kahramanlık türkülere döküldü. İşte Plevne Marşı'da bunlardan biri;

Tuna Nehri akmam diyor,
Etrafımı yıkmam diyor,
Şânı büyük Osman Paşa,
Plevne’den çıkmam diyor.

Karadeniz akmam dedi.
Ben Tuna’ya bakmam dedi.
Yüz bin Moskof gelmiş olsa,
Osman Paşa korkmam dedi.

Kılıcını vurdu taşa,
Taş yarıldı baştan başa,
Şânı büyük Osman Paşa,
Askerinle binler yaşa.

Düşman Tuna’yı atladı,
Karakolları yokladı.
Osman Paşanın kolunda,
Beş bin top birden patladı.

Ve Plevne Marşı'nın diğer bir tabirle Gazi Osman Paşa Marşı'nın canlı versiyonu;

Plevne Marşı - Osman Paşa Marşı - Mehter
Yükleyen barrlass

Facebook Turkleri Boykot'mu Ediyor

2008-11-28T08:40:00.000-08:00

Tüm Türkiye facebook'taki bu güvenlik kodunun hayreti içinde kaldı. Bir facebook kullanıcısı güvenlik kodunu girmeye çalıştığı sırada güvenlik kodunu farketti ve bu güvenlik kodunun resmini çekip bunu çeşitli sitelerle paylaştı. Güvenlik kodu "acaba facebook Türkiye'ye bir mesajmı vermek istiyor " ,"Türkiye'yi boykot mu ediyor" sorularını akıllara getirdi. İşte o güvenlik kodu;

Okuyamayanlar için: Turks BOYCOTT

Bu çarpıcı gerçek üzerine facebook çok tartışılacak ve Türk kullanıcılar tarafından darbe alacak gibi gözüküyor.

Ataturk'un Cenaze Namazi Neden Camide Kilinmadi?

2008-11-28T08:25:00.000-08:00

Hatta Atatürk'ün cenaze namazı kılındı mı? Anadolu Ajansı'nın haberine bakılırsa evet, kılındı. O sırada ajansın muhabiri olarak töreni takip eden Cemal Kutay'a göre de kılındı, başkalarına göre de. İyi ama neden herhangi bir görüntü yok ortada? Madem kılındı, tek bir fotoğraf karesi olsun neden esirgendi milletten? Sessizluk.

Bir adım daha atalım ve artık sorulmasının zamanı gelen, o ucu zehirli soruyu soralım: Atatürk'ün cenaze töreni boyunca neden hiçbir dinî simgeye yer verilmedi?

Şimdi bunu sordum ya, birtakım işgüzarlar buradan kim bilir kaç demet nane devşirecekler. Vay, Atatürk'e dinsiz dedi, falan filan. Yahu burada ölmüş bir Atatürk'ten söz ediyoruz. Kendi cenaze törenini kalkıp kendisi düzenleyecek değildi ya.

Törenin birinci derecedeki sorumluları, o sırada cumhurbaşkanı olan İsmet İnönü ile Başbakan Celal Bayar ve bir de Genelkurmay Başkanı Fevzi Çakmak'tır. Görünüş böyle. Ancak her üçünün de cenaze namazı camilerde kılınmıştı ve 'dinsel simgeler' şöyle ya da böyle eşlik etmişti son yolculuklarına.

O zaman tekrar soralım o zehirli soruyu: Atatürk'e bu 'ladinî' cenaze törenini kimler düzenledi? Dolmabahçe Sarayı'ndaki tabutunun etrafına o kocaman 6 adet meşaleyi kimler dikti? (Güya Cumhuriyet Halk Partisi'nin 6 okunu sembolize ediyordu bunlar. 'Meşaleler ebediyete kadar yanacaktır', diyordu zamanında yayınlanan bir dergi. )

Baksanıza, az kalsın, cenaze namazı dahi kılınmayacakmış. Annesi gibi dindar biri olduğu belli olan Atatürk'ün kızkardeşi Makbule Hanım, Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreteri Hasan Rıza Soyak'ı sıkıştırıp da, "Ağabeyimin cenaze namazı hangi camide kılınacak?" diye sormasa onu bile gürültüye getirecekleri anlaşılıyor. Bunun üzerine Diyanet İşleri Başkanı Rıfat Börekçi'ye durum sorulmuş, o da namazın camide kılınmasının şart olmadığını söylemiş: "Onun cenaze namazı" demiştir Börekçi, "tertemiz hale getirdiği bütün vatanda bu farizanın yerine getirilebileceği her yerde kılınabilir."

Anadolu Ajansı Muhabiri Cemal Kutay 19 Kasım 1938 günü yaşanan o görüntülenemeyen sahneyi şöyle anlatır: "Dolmabahçe Sarayı'ndaki hazırlıklar erkence başlamıştı. Büyük ölünün son ihtiram (saygı) nöbetini bekleyen yaverleri ve dostları, büyük üniformalı subaylar, vali ve belediye reisi, bu hazırlıklara nezaret ediyorlardı. (...) İçeride merasim başlamadan, ailesinin talebi ile büyük ölünün namazı kılınmak suretiyle hususi merasim yapılıyor. Tekbir Türkçe verilmiş, namazı İslam Tetkikleri Enstitüsü direktörü Ord. Prof. Şerafettin Yaltkaya tarafından kıldırılmıştır."

Hakkı Tarık Us ise kendi çıkardığı "Kurun" gazetesindeki yazısında ilginç bir ayrıntıya yeniden dikkatimizi çekiyor. Atatürk'ün çok sevdiği bilinen Hafız Yaşar, sandukanın başında "Türkçe ezan" okumuştur. Muhtemelen namaz sonunda da Türkçe telkin verilmiş ve yine Türkçe tekbirler getirilmiş olmalıdır.

Bu kırıntı kabilinden bilgiler şöyle bir manzara doğuruyor gözümüzde: Makbule Hanım ağabeyinin cenaze namazı kılınmadan gömüleceğinden endişelenerek müdahale etmiş ve namazın kılınmasını istemiştir. Bunun üzerine dışarıda bir camide, muhtemelen en yakında bulunan Dolmabahçe Camii'nde cenaze namazının kılınması gündeme gelmiş, ancak "bazıları" buna, laikliğe aykırı düşeceği endişesiyle karşı çıkmışlar ve sarayda kılınmasını istemişler, Diyanet'ten de "caizdir" fetvası alınınca "sayısı mütevazi olan" bir cemaat ile (kaç kişi olduğunu bilmiyoruz, 10-15 kişi olduğu tahmin edilebilir) Türkçe ezan ve tekbirlerle kılınan cenaze namazının ardından dua edilmiş ve böylece dinî tören tamamlanmıştır. Ancak bu sırada bütün fotoğraf makineleri ve varsa kameralar kapattırılmış ve herhangi bir görüntü alınmasının titizlikle önüne geçilmiş olduğunu hatırlatalım. Elimizde böyle bir fotoğraf olsaydı laiklik elden mi giderdi? Anlamak zor hakikaten.

Halbuki Atatürk'ün en yakın silah arkadaşlarından Fevzi Çakmak ve İsmet İnönü'nün son anlarında ve cenaze namazlarında açıkça 'dinsel simgeler' yer bulabilmiş ve hiç de laiklik elden gitmemiştir.

Buyurun, torunu Gülsün Bilgehan anlatsın bize İnönü'nün son anlarını: "Aile fertleri, koruma polisleri, yakınlar sırayla yanına girip, sessizce Kur'an okuyorlardı.(...) Mevhibe Hanım kefen ve cenaze gereçlerini almıştı, yıllardır sandığında saklıyordu. Hocalar gerekli dini işlemleri yaptılar, koruma polisleri ve yakınların yardımıyla kütüphanede bekleyen tabuta yerleştirdiler. (...) Hareket etmeden önce hoca cemaate bir konuşma yaptı ve bahçe kapısına doğru omuzlarda tabutla yol alındı [ve] cenaze namazının kılınacağı Maltepe Camii'ne doğru uzun bir yürüyüş başladı."

Atatürk'e dinî motifleri de olan bir cenaze töreni düzenletmeyen İnönü'nün kendi cenazesinde normal bir Müslüman'a yapılması mutad olan son görevlerin eksiksizce yerine getirildiğini görünce şaşkınlığımız daha da artıyor.

Peki Fevzi Çakmak'ın cenaze töreni? Onunki zaten bir askerin değil, bir evliyanın cenaze töreni gibidir. Üzerine Kâbe örtüsü serilmiş, tabutu yüz binlerin elleri üzerinde taşınmış, İstanbul sokakları o gün Arapça tekbirlerle tam 7,5 saat boyunca inlemiş ve cenaze, Eyüpsultan Mezarlığı'na, şeyhinin yanı başına dualarla gömülmüştür.

En yakın silah ve çalışma arkadaşları böyle dinî törenlerle gömülürken, neden aynı tören Atatürk'ten esirgenmiştir? Şöyle yüz binlerin katılacağı muazzam bir cenaze namazı görüntüsü, onu bu milletin kalbinin daha derinlerine yerleştirmez miydi? Ve hâlâ devam edip giden "Atatürk dinsiz miydi?" tartışmasına bir son nokta konulmuş olmaz mıydı?

Yazılarımın sonuna kıymık yerleştirmeyi seviyor muyum ne? Buyurun Abdülhalık Renda, Refik Saydam, Fevzi Çakmak, Kemal Gedeleç, Celal Üner ve Nevzat Tandoğan imzalı 'protokol'e. Aktarıyorum: "Ebedi şef Atatürk Etnoğrafya Müzesi dahilinde muvakkaten yaptırılan medfene... 31 Mart 1939 Cuma günü saat 14.00'te konulmuştur." Nasıl? Biz 21 Kasım 1938'de konulduğunu bilmiyor muyduk Etnoğrafya Müzesi'ne? Aradan geçen 4 ay içerisinde Atatürk'ün naaşı neredeydi ki? Artık orasını da siz düşünün.

Mustafa ARMAĞAN (zaman)

Bir Turk Dunya'ya Bedel Degil(mis)

2008-11-28T04:29:00.000-08:00

Her şey "Çuval Olayı" ile başladı....
Türk Silahlı Kuvvetleri'nin güvenirliğine ilk darbe o zaman vuruldu...
"Kahraman Türk askeri" imajı yerle bir edildi...
"Bir Türk dünyaya bedel" değildi...

Sonra ikinci darbe geldi...
Dağlıca'da...
Asker baskını bilmiş "önlem almamıştı"...
Komutanlar "beceriksiz"di...Medyaya servis edilen gizli bilgilerle bu zihinlere işlendi...

Sınır ötesi harekatı da ABD kullandı.
Girerken "ABD'den icazet alan bir Türkiye" imajı yaratıldı.
Karakışın ortasında sınır geçildi...
Tam her şey yolunda derken...
ABD Başkan Yardımcısı Ankara'ya geldi...
"Çabuk çıkın" dedi...
Aslında o sırada çekilme işlemi başlamıştı...
Türk kamuoyu bilmiyordu ama ABD'de bunu biliyordu...
O zaman bu "çekilin" deyiş neyin nesiydi...
Ertesi gün patladı....
Kamuoyu "ABD istedi çekildik" propagandası ile yüzyüze geldi..
Askere yüklenildi...
Zihinlere "ABD'den emir alan ordu" imajı kazındı. .

Ve şimdi...
Aktütün...
Dağlıca'dakinin aynısı...
Yine "asker biliyordu, önlemedi" iddiası....
Yine "gizli kayıt ve görüntüler"...
Yine "aynı elin" servisi...
Yine "aynı adrese...

"Peki niye?
Kamuoyu anketleri soruya cevabı veriyor..
Türkiye'de en güvenilir kurum TSK çıkıyor...
ABD işte bunu yıkıyor...
Çünkü yeni bir düzen kuruyor...
Bu coğrafyada güçlü bir ordu işine gelmiyor...
Hepsi bu...

Hacer ALKAN (internethaber)

Osmanli Devletinde Harem

2008-11-26T07:55:00.000-08:00

Osmanlı Devletinde harem denilince maalesef padişahların evi ve eğlence yeri olduğu ifade edilmekte, hatta farklı fikirler neredeyse kabul dahi görmemektedir.

Bilgi ve birikimden yoksun Osmanlıya ve İslam’a düşman kişiler tarafından Osmanlı’da harem yanlış olarak aktarılmakta ve zihinler karıştırılmaktadır.

İster Topkapı, isterse Yıldız Sarayı olsun, saray denilince sadece padişahların oturdukları evleri, köşkleri akla gelmemelidir. Bu saraylar bugünkü anlamda Cumhurbaşkanlığı köşkü veya Başbakanlık konutu ve bakanlıklar gibi devlet daireleridir. Bugünkü anlamıyla Cumhurbaşkanlığı lojman veya konutu demek olan mekanlar, harem denilen yerlerdir.

Harem kelimesi anlamı itibariyle, girilmesi yasak olan yer manasına gelmektedir. Bu manadan hareketle, kadınların ikamet ettikleri ve yabancı erkeklerin girmesi yasak olan evlere de İslam aleminde harem adı verildiği gibi, yabancı erkeklere haram olan kadınlara da harem adı verilmektedir. Girilmesi yasak olan harem kısmı kadınların ikametlerine tahsis edilmiştir.

Osmanlı haremini üçe ayırmak gerekmektedir.

Birincisi asıl harem kapısına kadar olan hareme medhal (antre) kısmıdır. Bu bölümde harem ağalarının emri altındaki erkek köleler istihdam olunmaktadır. Bu bölümde birtek kadın köle yani cariye bulunmamaktadır.

İkincisi, asıl haremde yaşayan kadın efendilerin, padişah ve aileleri içindeki herkesin, hizmetçisi durumundaki cariyelerindir. Bu cariyelerin hiçbirisi ile padişahların karı-koca hayatı yaşadığı söylenemediği gibi ilgileri de kesinlikle yoktur.

Üçüncüsü, asıl haremde yaşayan ve padişahın ailesi kavramı altında toplanan kadın efendiler, yani dinen evlenilmesinde sakınca olmayan eş olarak kendileri ile karı-koca hayatı yaşayan cariyelerdir. Bu gurubun başı bazen baş kadın, bazen de valide sultan olmuştur.

Batılı bir kısım yazarların haremle ilgili kitapları, erotik romanlar gibidir. Tamamen ütopik ifadeler ve sahnelerle doludur. Batıda XVII. yüzyılda başlayan bu yazılar hiçbir bilgi ve belgeye dayanmadığı gibi, mevcut belgelerin ve hatıraların hiçbiri, bu nakledilenleri tasdik etmemektedir. İşin doğrusunu ve batılı yazarların meseleyi çarpıttıklarını, 1960’ lı yıllarda haremin restorasyonunda görev alan Fransız tarihçi olan Robert Anhegger ile evli olan Mualla Anhegger’den konumuzla alakalı bir bölümü aktarmak istiyorum:

“Haremin Avrupalıların yazıp çizdiği ile hiçbir alakasının olmadığını fark ettim. Harem Padişahın dilediği kadınla yatması için düzenlenmiş bir kurum değil. Mimarisi bile buna göre düzenlenmemiştir. Padişahın cariyeleri görebilmesi ve aralarından birini seçebilmesi mümkün değil. Kapılar, daireler ve geçişler buna göre planlanmamış. Cariyeler yirmibeş kişilik koğuşlarda yatıyor; üst kata yatan kalfaların sıkı denetimi söz konusu… Padişahın kalkıp cariyeler bölümüne geçmesi için kuş olup uçması lazım! Harem bir üniversite gibi düşünülmüş cariyeler ise öğrenci. Zaten cariyelerin yaşadığı bölümün kapısında “Allah’ım bize de hayırlı kapılar aç” yazıyor ve bu yazı doğrultusunda, çoğu padişah tarafından çeyizleri verilip evlendirilmiş. Çünkü cariye köle değil, cinsel köle hiç değil, bence doğru deyim cariyenin padişahın evlatlığı olduğudur. Ve gerçekten de evlatlık gibi hoş tutulup iyi eğittikleri anlaşılıyor. Haremin mimarisi düzenlenirken burada yaşayan herkesin bir dakika bile boş kalmaması hedeflenmiş olmalı. Harem; sanki askeri bir teşkilat. Bu askeri teşkilat düşüncesini haremi restore ederken sık sık fark ettim.. Haremdekiler son derece iyi yetişmiş, terbiye edilmiş, zeki ve yetenekli kimseler. Yalnızca güzel değil, aynı zamanda zeki de olanlar devlet kademelerinde yükselmek istiyorlar. Bunda şaşılacak yada ayıplanacak bir yön göremiyorum. Kendilerine güvenen erkekler gibi, haremin kadınları da şanslarını sonuna kadar zorluyorlar. Sanılanın aksine, yükselmek için dünya güzeli olamaya gerek yok.. Kendisine verilen eğitimi en iyi özümsemiş olan, güzel yazan, güzel konuşan, bu yarışa avantajlı başlıyor…”

(1) Prf.Dr. Ahmet Akgündüz’ün “Bilinmeyen Osmanlı” kitabı sahife:320-321Sonuç olarak günümüzdeki aydın geçinen topluma yön vermeye çalışanlardan bazılarının, televole kültürü içerisinde bir takım olumsuz örnekleri insanlarımız tarafından bilinmektedir. Bu bilgiler birkaç asır sonra XXI. yüzyılda yaşayanların yaşantıları televole kültürü biçimindeydi dense, şu anki toplumun büyük bölümü bu durumu benimsememiş olmasına rağmen sanki kabul görmüş gibi sunulabilir. Pekala bu sunum doğru olur mu? Elbete ki olmaz.. Aynen bunun gibi Osmanlı’da harem konusu da çarpıtılmıştır. Gerçekleri izah etmeye çalıştım. Ümit ediyorum ki yararlı olmuştur.. Geçmişini bilmeyen, geleceğe emin adımlarla gidemez..

Alıntıdır..

Dolmabahce'den Anitkabir'e

2008-11-26T07:49:00.000-08:00

Dolmabahçe’den Anıtkabir’e” Sergisi Rahmi M. Koç Müzesi’nde devam ediyor. Sergi için son 7 gün.

Ulu Önder Atatürk’ün ölümünün ardından ebedi yolculuğuna uğurlanmasının kronolojik olarak sergilendiği Dolmabahçe’den Anıtkabir’e sergisi için son 7 gün. Rahmi M. Koç Müzesi’nde ziyaretçilerini bekleyen sergi 30 Kasım’da son bulacak.

Haliç Kıyısı’nda, tarihi bir alanda geçmişten günümüze sanayi, ulaşım ve iletişim araçlarını sergileyen Rahmi M. Koç Müzesi, yeni sergi salonunda da yerli ve yabancı pek çok sanatçının çalışmasına ev sahipliği yapmaya devam ediyor. Koleksiyoner Necmettin Özçelik’in uzun yıllar verdiği çabalar sonucu oluşturduğu bu kapsamlı ve değerli koleksiyon “Dolmabahçe’den Anıtkabir’e ” adı altında, Ulu Önder Atatürk’ün ölümünün 70. yılında sergileniyor.

Atatürk’ün hayata gözlerini yumduğu Dolmabahçe Sarayı'nda naaşını ziyaret edenlere, cenaze arabasının İstanbul’un sokaklarından Ankara’ya hareketine ve 1953 yılında Etnografya Müzesi’nden Anıtkabir’e nakline kadar her aşamaya ait birbirinden çarpıcı fotoğraf ve belgelerlerle oluşturulan Sergide ayrıca, dönemin gazeteleri, farklı yıllarda yapılan 10 Kasım anma törenlerine ait belge ve fotoğraflar da ziyaretçilere gösteriliyor.

Sergi alanında fotoğraflar dışında; Atatürk’ün ölümü sonrası diğer devlet adamlarının ilettikleri mesajlar, yurt içi ve yurt dışındaki ülkelerin bastırdığı özel pullar ve İsmet İnönü’nün Atatürk’ün ölümü üzerine yazmış olduğu metin serginin dikkat çekecek diğer önemli bölümleri arasında geliyor.

Geniş bir fotoğraf arşivi ve o döneme ait gazetelerden oluşan bu özel sergiyi 30 Kasım tarihine kadar Rahmi M. Koç Müzesi’nde ziyaret edebilirsiniz.

İnternethaber

"Ataturk Q Harfini Sevmez" miş

2008-11-26T07:39:00.000-08:00

Efendim, Harf Devrimi kararı verilmiş. Türk alfabesinin harfleri belirleniyor. Arap alfabesinde bir kaf var, bir de kef.. Falih Rıfkı Atay başta, gençler, “k” harfinin ikisini de karşılayacağı inancında.

Tasarı Atatürk'e sunulmuş. O gece Ata'nın ünlü sofrasında konu bu harfler tabii. Başından beri Latin harflerine karşılığı ile bilinen Kazım Özalp Paşa dertli. Kaf ile Kef'in aynı harfle temsilini kabul edemiyor.

“Q harfi olmazsa ben imzamı nasıl atacağım paşam” diye soruyor Atatürk'e. Okyanusu geçmiş Atatürk. Yeni bir sorun istemiyor. “Bir harften ne çıkar onu da kabul edelim” diyor.

Diyor ama içindeki burukluğu Falih Rıfkı biliyor.

Atatürk imzasında küçük harfler kullanıyor. gazi m.kemal diye atıyor imzasını önceleri. Sonraları k.atatürk diye. Ve Q'nun küçük harfi q'yu sevemiyor bir türlü. Eli “k” yı daha görkemli buluyor, imzasında. Falih Rıfkı, Atatürk'ün bu zaafını iyi kullanıyor ertesi gün ve Ata'yı yeniden ikna edip Q harfini gene çıkarttırıyor alfabeden...

Falih Rıfkı “Bereket Atatürk q'nun büyük harfi Q'yu kullanmıyordu. Çünkü Q, K'dan çok daha gösterişli bir harfti” diye anlatır sonraları...

Alıntıdır...

Asker Her An Darbe Yapabilir

2008-09-15T07:34:00.000-07:00

Darbe teşebbüsünde bulunmak müebbet gerektirir, fakat bugüne kadar hiçbir darbeci yargılanmadı. Darbecilere hesap soramadığımız için darbe heveslileri hiç bitmiyor, şu anda bile hem sivilin hem de askerin içinde darbe planı yapanlar var” diyen Hasan Celal Güzel darbelere en fazla direnen başbakanın Erdoğan olduğunu söylüyor.

Türkiye'de darbe hevesi hala var, başbuğ Başbakan gibi: Evet bu ihtimal hâlâ var.

Asker siyasi davranıyor. Sanki bu ülkede biri sivil biri asker olmak üzere iki tane başbakan var. Bakın Genelkurmay Başkanı Güneydoğu gezisi yaptı, (orada söylediklerine itirazım yok, güzel ve doğru şeylerdi), halkın içine karıştı, bir siyasi parti genel başkanı, hatta başbakan gibi konuştu, sanki bir program ilan etti. Bu senin işin değil ki. Bırak onu hükümet yapsın, neden kendini onların yerine koyuyorsun. Memleketin sizden başka sahipleri de var.

Darbe kültürü işliyor: Eskiden askeriyede herkesin ulaşmak istediği en üst makam Genelkurmay Başkanlığı'ydı, sonra bu değişti ve Cumhurbaşkanlığı makamı oldu. Bu tabiî ki askerin bakışını, siyasete meylini, ülkeyi yönetme hırsını gösteriyor. Bakın Ergenekon sanığı tutuklu Tolon ve Eruygur Paşalara yapılan ziyareti Genelkurmay'ın sahiplenmesi sıradan bir olay değildir. Genelkurmay'ın bu işi sahiplenmesi çok manidardır. Olayın kesinlikle insanî ve vefa boyutu yok…

Evren yargılanabilir mi?: Kesinlikle yargılanmalı. AK Parti hükümetinden beklentim; yaşı 90'a geldiği halde Kenan Paşa Marmaris'ten alınsın, mahkemeye çıksın, hakim karşısında oturup darbecilikten yargılansın ve mahkum olsun. Ardından da cumhurbaşkanı yaşını gerekçe göstererek af yetkisini kullansın. Evren Paşa sıkıntı çeksin demiyorum, ama bizim darbecileri yargılayabildiğimizi, herkese, kendimize, darbecilere, topluma göstermemiz lazım.

Mustafa Belgeseli Fragmanı

2008-09-13T05:24:00.000-07:00

Ataturk'u Yunanli Oynadi

2008-09-13T05:20:00.000-07:00

15 yıldır Atatürk belgeselleri yapan ve "Sarı Zeybek" ile Atatürk’ün değişik yönlerini seyirciyle tanıştıran gazeteci Can Dündar ve ekibi bu kez film tadında bir Atatürk belgeseliyle izleyicinin karşısına çıkmaya hazırlanıyor: "Mustafa"..

Film 29 Ekim'de vizyona girecek.

DAHA ÖNCE BİLİNMEYEN HER ŞEY BU FİLMDE

Film için Atatürk'ün daha önce görülmemiş fotoğraflarına, hatıralarını yazdığı not defterlerine, el yazmalarına ulaşıldı.

Çekim ekibi Atatürk'ün ayak bastığı Selanik'ten Manastır'a, Şam'dan Berlin'e, Sofya'dan Karlsbad'a kadar her coğrafyaya giderek onun hayatını yerinde görüntüledi.
Animasyon tekniklerinin kullanıldığı filmde, Atatürk'ten kalan eşyalar, anılar, sözler titizlikle derlendi.

ATATÜRK'ÜN ÇOCUKLUĞUNU YUNANLI BİR ÇOCUK OYNADI

Can Dündar internette kendi adını taşıyan sitesinde filmi şöyle anlatıyor.

"Neden "Mustafa"? "Kemal" ve "Atatürk" onun sonradan edindiği isimler çünkü… "Mustafa"da biz, onun en yalın haline ulaşmaya çalıştık. Onu sadece annesinin çağırdığı isimle hatırlamak ve hatırlatmak istedik.

(...)

Karga kovalama sahnesine gelince… Gerçekten kargaları kovaladığı Langaza'ya gittik sırf bu sahne için… Bahse konu tarlanın yakınlarında yaptık çekimi... Ve çocuğu da oradan bulduk: Adı Yorgo… Bir Yunanlı… Ve kendi halkına bir dönem düşman belletilen adamın çocukluğu rolünü büyük keyifle oynadı.

Gerekene Haddini Bildirecegiz

2008-09-11T07:59:00.000-07:00

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Partisi'nin Kadıköy İlçe Teşkilatınca, Bostancı'daki The Green Park Otel'de düzenlenen iftar yemeğinin sonunda yaptığı konuşmada, ramazan ayında manevi duyguların, birliğin, dayanışmanın ve yardımlaşmanın, rahmet ve bereketin doruk noktasına ulaştığını belirterek, tüm İslam dünyasının bu rahmet ve bereket ortamından azami derecede istifade etmesi, tüm insanlığın huzur ve refaha kavuşması temennisinde bulundu.

GÜVEN VE İSTİKRAR ÖNCELİĞİMİZ

İktidara geldikleri günden itibaren de bunu yapmaya çalıştıklarını vurgulayan Erdoğan, Türkiye'nin bölgesiyle güven ve istikrara kavuşmasının her zaman öncelikleri olduğunu söyledi.
Erdoğan, istikrar ve güvenin yerleştiği bir ortamda huzur ve barışın, yardımlaşma, dayanışma, ileriye dönük ilerleme, kalkınma ve refahın da olacağını dile getirerek, son 6 yılda Türkiye'nin hem bölgesine hem de tüm dünyaya verdiği mesajın bu olduğunu kaydetti.

YAN GELİP YATMADIK

Yapılanların durup dururken veya yan gelip yatarak olmadığını, çalışarak yapıldığını ifade eden Erdoğan, kendilerinin, girişimcilerin, ihracatçıların, sanayicilerin dünyayı ''fellik fellik'' dolaşarak bu neticeyi yakaladıklarını kaydetti.

Dünyada şu anda ilk 3 sıradaki müteahhitler arasında Çin'in 1, ABD'nin 2, Türkiye'nin ise 3 numara olduğunu ifade eden Erdoğan, önde gelen müteahhit firmalar arasında 28 Türk firması bulunduğuna dikkati çekti.

Başbakan Erdoğan, konuşmasını şöyle sürdürdü:

ONLARA HADLERİNİ BİLDİRECEĞİZ

''Bizim aka kara, karaya ak diyen siyasetle işimiz olmadı, olmayacak. Bizim çözüm üretmeyen, tersine sorun üreten siyaset anlayışıyla da işimiz olmadı, olmayacak. Bizim Türkiye'nin meselelerine değil, kendi meselelerine, kendi çıkarlarına odaklanan siyaset anlayışı ile de işimiz olmadı. Bizim kavgayla, dövüşle, çatışmayla asla işimiz olmadı, bundan sonra da olmayacak. Biz işimize bakacağız. Hizmet üretmeye devam edeceğiz. Türkiye'nin meselelerine çözüm üretmeye devam edeceğiz. Biz Türkiye'yi büyütmeye, soframızdaki ekmeği büyütmeye devam edeceğiz. Bundan kimsenin şüphesi, endişesi olmasın. Bizi çatışma minderine, kavga minderine çekmek isteyenler oldu. Bugün de var, yarın da olur. Asla aldırmayacağız. Gülüp geçeceğiz, ama hadlerini de bildireceğiz. Öyle bir yanağa atsın bir tokat, öbürünü çevir, yok öyle bir şey. Bizim kültürümüzde de yok. Akif diyor ya; Yumuşak başlıysam kim dedi uysal koyunum? Kesilir belki fakat çekmeye gelmez boynum.''

Gerçeği öğreteceklerini, bilmeyenlerin de bileceğini ifade eden Erdoğan, ''Gerçeği bilecekler ki bu ülkede bugüne kadar ülkenin imkanları nasıl söğüşlenmiş, kimler tarafından söğüşlenmiş, benim halkım, benim milletim, benim insanlarım bunları bilsin, öğrensin'' diye konuştu.

(internethaber)

Ermenilerden Gardaslara Iyi Haber

2008-09-11T07:55:00.000-07:00

Geçtiğimiz cumartesi günü Erivan'a giden Cumhurbaşkanı Gül, dün de Bakü'ye gidişi ve dönüşünde beraberindeki bir grup gazeteciye önemli açıklamalarda bulundu. Gül, Aliyev'in de Erivan gezisinden bir sıkıntı duymadığını söyledi ve Azerbaycan Cumhurbaşkanı Haydar Aliyev'e de "Ermenistan'ın Azerbaycan topraklarından çekilmeye gönüllü olduklarını gördüm" mesajını iletti.

YUKARI KARABAĞ POLİTİKAMIZ AYNI

Sabah'tan Muharrem Sarıkaya'nın haberine göre; Gül, Türkiye'nin Yukarı Karabağ politikasının değişmediğini belirtip, Azerbaycan'a güvence verdi: "Azerilerin hassasiyetinin olmaması lazım. Türkiye çıkarlarını feda ederek Azeri davasına bu güne kadar destek verdi. Biz Türk milletinin parçalarıyız. Benim geçmişten beri siyaset anlayışım da belli."

Gül, Erivan ziyaretiyle ilgili Türkiye'den ve Azerbaycan gelen eleştirileri de "saygıyla" karşıladıklarını belirtirken "Eğer problemin çözümü bu görüşmemizde sağlanacaksa, Azerbaycan'ın toprak bütünlüğü kurtulacaksa bu gezi önemli değil mi? Neden Türkiye'yi bir muz cumhuriyeti gibi gösterme gayreti var. Bizim için Ermenistan konusunda hiçbir telkin sözkonusu olmadı" dedi.

TAŞLAR OYNADI

Kafkaslar'daki son gelişmeler için "taşlar yerinden oynadı, problemler derin dondurucudan çıktı" diyen Gül, bölgedeki istikrarsızlık için "duvar" benzetmesi yaptı:
"Kafkaslar'daki bu istikrarsızlık bizim için bir duvar oluyor. Eğer Kafkaslar'da huzur, güven ve istikrar varsa burası bizi Orta Asya'ya, Çin'e taşıyan bir otoban olur."
Kazakistan Cumhurbaşkanı Nur Sultan Nazarbayev ile önceki gün Antalya'daki görüşmesini anımsatan Gül, SSCB'den ayrıldıktan sonra sınır sorununu çözen tek ülkenin Kazakistan olduğunu söyledi. Gül, "Kafkaslar dünya haritasında küçük ama global meselelerin çıkmasında etkili bir bölge" dedi.

"GİTTİM, İYİ ETTİM"

Milli maçın Ermenistan gezisi için fırsat yarattığını anlatan Gül, "Ermenistan Cumhurbaşkanı'nın davet ederek politik açıdan çok daha zor ve riskli bir işi gerçekleştirdiğini" söyledi. Gül, "Erivan'a gittiğime de iyi ettim. Konuşmamızda da en fazla zamanı Kafkaslar, Azerilerle sorun ve Dağlık Karabağ meselelerine ayırdık" diye konuştu.

YENİ BİR DÖNEM BAŞLIYOR

Sarkisyan'ın da Azerbaycan ile sorununun çözülmesi gerektiğine inandığını belirten Gül şunları söyledi: "Yeni bir dönem başlıyor. Rusya'nın da Ermenistan- Azerbaycan sorunun çözümüne olumlu yaklaşacağını sanıyoruz. Nazarbayev'in de fikirlerini aldım. Moskova'daki bağımsız devletler topluluğu toplantısından gelmişti. Dikkat edilirse Güney Osetya ve Abazya'nın bağımsızlığını Bağımsız Devletler Topluluğu tanımadı. İnanıyorum ki Rusya da problemli gözükmek istemez. Rusya bölgede kendini izole etmek istemez."

ERMENİLER AZERİ TOPRAKLARINDAN ÇEKİLECEK

Gül, Bakü dönüşünde de Sarkisyan'la görüşmesinin ayrıntılarını Aliyev'le paylaştığını belirterek, şöyle dedi: "Ermeniler de işgal ettiği Azeri topraklarından çekilmeye gönüllüler. Sarkisyan'la görüşmemde ben öyle gördüm."

Cumhurbaşkanı, Aliyev'in tutumundan çok memnun olduğunu, herhangi sitemle karşılaşmadığını söyledi. Gül, Ermenistan Cumhurbaşkanı Sarkisyan gibi Azerbaycan Cumhurbaşkanı'nın da rakibine karşı saygılı bir iyimserlik içinde bulunduğunu belirtti. "Kafkaslarda oynayan taşların yeniden dizilmesi lazım yoksa rüzgar alır götürür" diyen Gül, Ermenistan ve Azerbaycan'ın sorunların çözümünü olumlu yaklaşım içinde olduklarını belirtti. Gül, Ermenistan'ın işgal ettiği Azeri topraklarından çekilmesi gerektiğini belirterek, "Tabi ki kaçkınlar (mülteciler) dönecek, işgal bitecek" dedi.

(internethaber)

Pkk Lehine Slogana Kelepce

2008-09-11T07:52:00.000-07:00

Şanlıurfa'nın Suruç ilçesinde, PKK'lı teröristin cenazesinin toprağa verilişi sırasında yasa dışı slogan attıkları iddiasıyla gözaltına alınan 9 kişiden 6'sı tutuklandı.

İlçe Jandarma ekipleri tarafından gözaltına alınan ve ifadeleri sonrasında adliyeye sevk edilen S.A, A.Ö, N.A, C.B, M.B. ve M.T. çıkarıldıkları mahkemece tutuklandı.

G.A, F.K ve İ.B. serbest bırakıldı.

Hakkari'nin Yüksekova ilçesinde öldürülen terör örgütü PKK üyesi Adnan Donuk'un (26) cenazesinin 26 Ağustos'ta Şanlıurfa'nın Suruç ilçesine bağlı Çomak köyünde toprağa verilmesi sırasında yasa dışı slogan attıkları iddia edilen 9 kişi, güvenlik güçlerince kaydedilen kamera görüntüleriyle tespit edildikten sonra gözaltına alınmıştı.

(internethaber)

Sirnak'ta Hainlere Darbe Ustune Darbe

2008-09-11T07:48:00.000-07:00

Şırnak'ta 4 terörist öldürüldü, 1 terörist teslim oldu. Hakkari'de ise 1 terörist yakalandı.
Genelkurmay Başkanlığının internet sitesinde yer alan terörle mücadeleye ilişkin duyuruya göre, önceki gün Şırnak'ın Beytüşşebap ilçesi dağlık arazi kesiminde, bir grup teröristle karşılaşılması üzerine çıkan çatışmada 4 terörist etkisiz hale getirildi.

Teröristler, 08 Eylülde Şırnak'ın Beytüşşebap ilçesinde ilçe jandarma komutanlığına roketatarla saldırıp kaçmıştı.

Terör örgütünden kaçan bir terörist de Şırnak'ın İdil ilçesinde dün güvenlik güçlerine teslim oldu.
Güvenlik güçleri Hakkari'nin Merkez ilçesinde ise bir teröristi yakaladı.

(internethaber)

Youtube Yasak, pkk Siteleri Serbest NEDEN?

2008-09-11T07:29:00.000-07:00

Youtube yasağının yankıları sürerken Yazar Gönültaş anlamlı bir soru sordu: Türkiye konu Atatürk olunca hemen meseleye el attı. İyi de PKK sitelerine erişim neden serbest?

Nuh Gönültaş'ın yazısından bir kesit

Youtube yasak, PKK siteleri serbest! "Yasaklamak" deyince Türkiye'de bazılarının gözü fevkalade açılıyor. Ve "Hemen yasaklayalım" diyorlar, bilip bilmeden. Atatürk'e hakaret videolarının yayınlanmasıyla, mahkeme kararı ile Youtbe birkaç gün de olsa yasaklandı Türkiye'de...

Şimdi... Türkiye'de bazılarının "internete yasak sökmez" cümlesini anlamaları lazım. Siz bir siteyi kapatırsınız. Ama o siteye girmenin yüzlerce başka yolu vardır. Neyse... Konumuz bu değil.
Konumuz Youtube'u yasaklayabilmek aslında Türkiye'de internete fevkaladenin de fevkinde bir yasak çalışmasının olduğunu işaret ediyor. Daha önce internette çocuk pornosu olaylarının abartılması da bu amaca hizmet ediyordu!

Türkiye konu Atatürk olunca hemen meseleye el atıyor. İyi de PKK sitelerine erişim neden serbest? Neden herkes rahatlıkla PKK sitelerine girip "Türk askerlerinin nasıl tuzağa düşürülüp şehit edildiğini izlemekte özgür" Bu PKK sitelerinin reytingi de oldukça yükseklerde. Kimse nasıl olsa kimse girmiyordur diye düşünmesin!

(Bugün)

Turk Askerleri ve Kullandiklari Askeri Araclar

2008-09-09T08:22:00.000-07:00

------------------------------

Turkler Hakkinda Soylenenler

2008-09-09T08:08:00.000-07:00

İnsanlari yücelten iki büyük meziyet vardır: Erkeğin cesur kadının namuslu olması. Bu iki meziyetin yanında hem erkeği, hem kadını şereflendiren bir meziyet vardır. İcabında tereddütsüz canını feda edebilecek kadar vatanına bağlı olmak. İşte Türkler bu meziyetlere ve fazilete sahip kahramanlardır. Bundan dolayıdır ki Türkler öldürülebilir, lakin mağlup edilemezler" Napoleon Bonaparte - Fransız İmparatoru

"Türklerden bahsediyorum... Düşmanına saldırırken amansız bir kasırgaya, korkunç bir denize ve insafsız bir yıldırıma benzeyen Türk; dost yanında ve silahsız düşman karşısında bir seher yelidir, berrak bir göldür. Gönül açan bu yeli yıldırma, göz kamaştıran bu gölü coşkun bir denize çevirmek tabiatı da inciten bir gaflet olur." Tasso - İtalyan Şair

"Bütün milletler arasında en namuslu ve dostluk kurmada tereddüt edilmeyecek olan yalnızca Türklerdir. Henüz yabancı tesiri altında kalmamış olan bir köye gidecek olursanız; gerçek misafirperverliğin ne demek olduğunu orada görüp öğrenirsiniz." William Martin

"Irk ve millet olarak Türkler, bence geniş imparatorluklar içinde yaşayan kavimlerin en asili ve başta gelenedir. Dini, sosyal ve örfi faziletleri,tarafsız kimseler için birer takdir ve hayranlık kaynağıdır." Lamartine-Fransız Yazar, şair ve Devlet adamı.

"Poltava'da esir oluyordum. Bu benim için bir ölümdü, kurtuldum. Buğ nehri önünde tehlike daha kuvvetli olarak belirdi; önümde su, ardımda düşman, tepemde cehennemler püsküren güneş... Su beni boğmak, düşman beni parçalamak, güneş beni eritmek istiyordu; yine kurtuldum. Fakat bugün esirim, Türklerin esiriyim. Demirin, ateşin ve suyun yapamadığını onlar bana yaptılar, esir ettiler. Yalnız ayağımda zincir yok, zindanda da değilim; istediğimi yapıyorum. Fakat bu defa da şefkatin, asaletin, nezaketin esiriyim. Türkler beni işte bu elmas bağa sardılar. Bu kadar alicenap, bu kadar asil, bu kadar nazik bir milletin arasında hür bir esir olarak yaşamak, bilsen ne kadar tatlı." Demirbaş Şarl -İsveç Kralı (Ruslardan kaçıp Osmanlıya sığınmıştır)

"Türkler ölmeyi biliyorlar, hem de iyi biliyorlar. Ben de ölmeyi bilen bir milletin yenilmeyeceğini bilecek kadar tecrübeliyim. Burada hiç yoktan ordular kurmak ve bu orduları ölüme sürüklemek mümkün. Bu imkanlardan bol bol faydalanıyorum. Fakat, meydana getirdiğim orduları sendeleten bir engel var: Türklerin yaşayan hatıraları! Üç-dört yüzyıl önce her kudreti ve her milleti yenen Türkler, şimdi de silinmez hatıralarıyla her teşebbüsü sendeletiyorlar. Hemen her yürekte bu korkuyu seziyorum. Demek ki yalnız Türkleri değil, onların tarihini de yenmek lazım. Bu durumda ben, Türklerin düzinelerle milleti idare etmelerindeki sırrı da anlıyorum. Onlar milletleri bir kere yeniyor fakat kazandıkları zaferleri ruhlara ve nesillere nakşedebiliyorlar." M. Montecuccoli (Avusturyalı Komutan)

"Seceat ve cesaret bakımından Türklerden üstün; büyük hedeflere ulaşmak bakımından da onlardan dirayetli hiç bir kavim yoktur. Cenab-ı Hak onları aslan sıfatında yaratmıştır." İbn-i Hassul

Türk, asillerin asilidir. yapma olmayan, gösterişi bulunmayan bu pek yüce asalet ona tabiatın hediyesidir. Pierre Loti

Türklerin yalnız sonsuz bir cesareti değil, iradeleri sersemleştiren bir sihirbaz zekası vardır. İşte Türk, bu zekasıyla zafer kazanır, uygarlıklar yaratır ve insanlık dünyasında en şerefli hizmeti başarır. Zaten Avrupa'nın yarısını yüzyıllarca boyunduruk altına almak başka türlü mümkün olamazdı. Çarnayev(Rus Komutan)

Silahlı milletin en canlı örneği Türklerdir. Bu diyar köylüsünün orak, katibinin kalem ve hatta kadınlarının etek tutuşunda silaha sarılmış bir pençe kıvraklığı vardır. Türk ata biner gibi oturur, keşfe yollanan asker gibi uyanık yürür. Moltke

Türkler bir ırk ve bir millet olarak yeryüzünün en şerefli insanlarıdır. La Martine
Savaşın zevkini almak isteyen herkes Türklerle savaşmalıdır. Towsend (İngiliz Komutan)

Doğulu önderler, milletlerinin başından ayrılmayarak her hükümetin temeli olan şu iki kanunu hakkıyla yapıyorlar: iyi yola götürmek ve kötülüklerden korumak. Bu asil hareket Ruslardan fazla özellikle Türklerde göze çarpıyor. Auguste Comte

Türk kadınlarının en büyük süsü Türk oluşlarıdır. Onlar süslenmek için elmas veya zümrüt takınmıyorlar, belki üzerlerinde taşıdıkları o taşları süslemiş ve kıymetlendirmiş oluyorlar. Çünkü her Türk kadını canlı bir inci ve paha biçilmez bir pırlantadır. Lady Mary Wortley Montagu

Türk'ün güzel yüzünü, kuvvetli endamını, pırıltılı kostümünü, zarif tavırlarını, kibar gülüşünü, aslanca kükreyişini fırçayla göstermek mümkündür. Fakat pek güç olan, Türk'ün özünü göstermektir. Bu öz, ayışığı gibi görülür fakat gösterilemez. Decamps (fransız ressam)

Türkler yaman binicidirler. Türkler hücumunda düşmanı bir yaprak gibi çevirip bozarlar. Câhiz (Arap Bilgini)

Türklerin yürekleri temizdir. Onlarda batıl fikirler, basit düşünceler yoktur. Semame İbn-i Eşreş (Arap Bilgini)

Türkler kahramandırlar. Dostlarına zarar vermezler. Fakat kazanç getirirler. Comenius (Çek Bilgini)

Türklerin biricik sevdikleri şey hak ve hakikattir. Ve hiçbir haksızlık yapmadıkları halde haksızlığa uğramışlardır. William Pitt (İngiliz Devlet Adamı)

Türk, Heredot'tan, Tevrat'tan çok eski yüzyılların tanıdığı bir ulustur. Sadelik içinde görkemi, sükunet içinde ihtişamı, tahakküm kabul etmeyen bir yüreklilik, alabildiğine geniş bir fetih aşkı, sonsuz bir teşebbüs kabiliyeti, bölgelere uymaktan çok bölgeleri kendine uydurma zevki ve alışkanlığı Türk milletinin asırlar dolduran tarihinde açıkça görülür. (Ünlü Tarihçi) Hammer

Türkler kahramadırlar, dostlarına zarar vermezler. Yüce Türk milleti tuttuğu eli bırakmaz, sözünden dönmez, iyi ve kötü günlerde dostundan ayrılmaz. Böyle bir ulusla el ele vermek yeryüzünde her zorluğu yenmek için sonsuz bir güç ve yetenek kazanmak demektir. Comenius (Çek Bilgini)

Türkler muhakkak ki Avrupa tarihinin ve yakın Asya tarihinin bildiği en halis efendi millettir. Kayzerling

Her Türk'ün bakışında silahın ruha verdiği güveni görmek mümkündür. O hayata ve olaylara güvenle bakmayı öğrenmiştir. Molkte

Kılıcı insafsız bir beceriyle kullanan Türk'ün eli, yendiği insanların yarasını sarmakta da ustadır. Lord Byron

Türk korkmaz, korkutur. Bir şey isterse onu yapmadıkça vazgeçmez. Hangi işe el atarsa başarır. Semame İbn-i Eşreş

Türkçeyi öğrenmek benim için büyük bir mutluluk oldu. Çünkü Türk'ü anlamak için kendisiyle mutlaka tercümansız konuşmalıdır. Tercüman, ışığı örten zevksiz bir perde oluyor. Gelland (Fransız Bilgini)

Türk askeri cesurdur. Anavatanını sever ve onun için gerekirse çekinmeden canını feda eder. Albert Einstein

Artık Türklerle savaşmam. Onlar çok cesur ve iyi insanlar. Andreas Phitiades

Dünyada iki bilinmeyen vardır. Biri kutuplar, diğeri Türkler. Albert Sorel

Türk toplumunda kişisel nitelik ve değer dışında hiçbir şeye önem verilmez. Baron Büsbek
On ulusun, on yiğit adamının gücü tek bir kimsede toplansa yine bir Türk'e bedel olmaz. Türklerin en çok konuştuğu şey savaştır, zaferdir. Eğlenceleri ise attır, silahtır. Türklerin doğrulukları ve namuslulukları ne kadar övülse yeridir. Charles Mcfarlene

Türk milleti ikibin yıldır profesyonel askerdir. Bütün Türklerin mesleği askerliktir. Donaldson
Dünyanın hangi ordusuna sorarsanız sorun, Türk askerinin karşısında düşünmenin hiç de kolay olmadığını veya olamayacağını size söyler. Donaldson

Türklerle dost ol ama düşman olma. Gianni de Michelis

Dünyada, Türklerden başka hiçbir ordu bu kadar süre ayakta duramaz. Hamilton

Türklerden başka dini ve vatanı uğruna canını vermeye hazır asker yoktur. Hamilton

Türkler devlet yıkmakta ve devlet kurmakta birinci sınıf ustadır. Ülkeleri değil kıtaları altüst etmişler ve korkunç saldırışlar arasında sarsılması hiç de kolay olmayan egemenliklerini yaratmışlardır. Tarih Türklerden çok şey öğrendi. Onların elinden çıkma öyle eserler vardır ki uygarlık için birer süs olmaktadır. Hammer

Çanakkale'de başarılı olamadık. Nasıl başarılı olurduk ki? Zira Türkler yuvasına girilmiş aslanların hiddetiyle, cüret ve cesaret kahramanlığı ile savaşıyorlardı. Böyle bir millet görmedim. Sir Julien Corbet

Türk gibi ölüme gülerek bakan bir eri başka hiçbir ulusta bulamazsınız. Yalnız ona iyi bir komutan gerektir. Mulman

Toplumsal düzenin Türkler arasında kurmuş olduğu ilişkilerin hepsinde temiz yüreklilik ve iyi niyet hakimdir. Vatandaşların birbirlerine karşı borçlu oldukları işlemleri yapma ve yerine getirmeleri için başka ülkelerde olduğu gibi senetleşmeye yani yazılı belgeye ihtiyaçları yoktur. Çünkü onların övülmeye değer hallerinden biri de verdikleri söze genellikle sadık kalmaları ve karşılarındakini aldatmaktan, güveni suistimal etmekten çekinmeleridir. Monradgea D'ohsson

Kendi ulusuna karşı bu kadar dürüst ve cömert olan müslüman Türkler hangi mezhebe bağlı olursa olsun aynı dürüstlüğü yabancılara karşı da yapar ve yerine getirirler. Bu noktada müslümanla müslüman olmayan arasında hiçbir fark gözetmezler. Monradgea D'ohsson

Türk'ü anlamamak için tarihe göz yummak gerekir. Haksız saldırılar ve adi iftiralar önünde Türk'ün vakur kalışı, kuşku yok ki körlerin gerçeği, eşyayı anlamadıklarını düşündüklerinden ve körlere acıdıklarındandır. Bu soylu davranış o adi iftiralara ne açık bir cevap oluyor. Pierre Loti

Türk'ün ahlaki seciyesi çocukluğunda aldığı iyilik telkinleriyle değil çevrelerinde fenalık görmemek suretiyle oluşur. Thomas Thorsten

"Türklerin ruhu yeniden parlayacak ve silah kullanmak için doğan bu kahraman milletin tarihi eski ışığını bulacaktır." Feldmareşal von Moltke -Alman Genelkurmay

Yagli Gures ve Kirkpinar

2008-09-09T05:11:00.001-07:00

Türklerin çok sevilen "Yağlı Güreş" karşılaşmaları vardır. Bu tür güreşin temeli, dengedir. Pehlivanlar, İslami kurallara göre vücutlarını örten (göbeğin altından diz kapağının altına kadar) deriden yapılma "Kısbet" giyer, yağlanır, yenişinceye kadar güreşirler. Son yıllarda yağlı güreşe de bazı kurallar getirilmiş, zaman tahdidi konmuş ve puanlama girmiştir. Yağlı güreş kapışmaları sırasında davul-zuma savaş havaları çalmaktadır. Yağlıdaki mücadele müzikaldir.

Hatay ve Kahramanmaraş çevrelerinde yapılan ve Judo'ya çok benzeyen "Aba güreşi" de Türklerin ayrıca kendilerine has güreş kapışmalarından biridir. Türkiye'de çok yaygın olan ve sevilen Yağlı Güreşin, Rumeli denilen Trakya ve Balkanlardan yayıldığı bilinmektedir. Yunanlılar tarafından eski Olimpiyat Oyunlarında güreşçilerin zeytin yağıyla yağlanarak yaptıkları güreşin, buradaki Türkler tarafından benimsenerek yayıldığı da bilinmektedir.

Yağlı güreş daha çok muvazene güreşidir. Arapların da bu güreşi yaptıkları söylenmekte ise de, bu hususta tarihi bir ize rastlanmamıştır. Yağlı güreşçilerin, pirlerini Hazreti Hamza olarak kabul etmelerinden başka Araplıkla bir ilgisi bulunmamaktadır. Rumeli Türkleri, eski Yunanlılara ait olan yağlı güreşi tamamıyla değiştirerek Türkleştirmişler ve Yunan ilahları için tertiplenen Olimpiyat Oyunlarının bu spor dalını, kendilerine has bir şekilde Müslümanlaştırmışlardır.

Yağlı Güreşte tören çok önemlidir. Güreşe başlamadan önce pehlivanlar soyunup deri kısbetlerini giydikten sonra yağ kazanının başına gelmekte ve Kıble'ye dönerek üç ihlas bir fatiha okuyup pirleri Hazreti Hamza'ya dua ettikten sonra cazgır tarafından seyircilere tanıtılmaktadır. Kırkpınar güreşleri, Türklerin Rumeli'ye ayak basmalarıyla başlamıştır. Orhan Gazi'nin büyük oğlu Süleyman Paşa (1316-1359) Rumeli Fatihi olarak anılan Osmanlı Başkomutanı idi ve Rumeli yakasına ilk ayak basan ve oralarda elde ettiği fetihlerle şanlanan bir askerdi ki; Kırkpınar’ın destanlara karışmış tarihinde Süleyman Paşa'dan söz etmemek imkansızdır.

Rumeli'de ilk defa Süleyman Paşa'nın komutasındaki Türk askerleri güreşmişlerdir. Kırkpınar Güreşleri'nde Edirne'nin fethi olan 1362 yılı esas alınmaktadır. 1349'larda Sırpların işgaline son vermek üzere Selanik'e doğru yol alan Türk askerleri, bir Hıdrellez günü Edime yakınlarındaki Ahir Köy'de konaklamışlardır. Pehlivanlık, Türklerde hem bir gelenek, hem de savaş hazırlıkları olduğundan, kırk yiğit, 1349 yılının Hıdrellezi'nde güreşe başlamışlardı. Güneş batarken kapışmalara son verilince, bu kırk yiğit de bulundukları yere düşerek son nefeslerini vermişlerdir. Şehit oldukları yere gömülmüşlerdir. Ertesi gün bir de bakmışlar ki, her yiğidin can verdiği yerde bir pınar fışkırmıştır. Bunun üzerine oraya (Kırkpınar) adı verilmiş ve her yıl Hıdrellez'de burada toplanarak güreşmek adeti yerleşmiştir. Kırkpınar'da yapılan güreşlerin ulviliği, burada son nefeslerini verinceye kadar güreşenlerin şehit düşerek unutulmazlar arasında yer almaları, dolayısıyla "Kırklar Pınarı" veya o yörede çok sayıda suyun akmakta olduğunu vurgulamak için aynı zamanda "Çeşme" anlamına gelen "Pınar" kelimesinin kullanılarak "Kırkpınar" olarak adlandırılmış olduğu söylenmektedir. Her ne olursa olsun, Süleyman Paşa'nın komutasında Rumeli'ye ayak basan ilk Türkler arasında yer alan yiğitlerin, hiç bir şekilde anlaşmalı güreşe yanaşmadan, ölünceye kadar güçlerini denemeleri, birbirlerine denk bu yiğitlerin emsalsiz bir mücadeleden sonra son nefeslerini vermeleri, onları tarihe mal etmiştir.

Balkan Harbi'nden sonra Kırkpınar Osmanlı İmparatorluğu hudutları dışında kalması üzerine, bu güreşlere Edirne'nin Sarayiçi mevkiinde devam edilmiştir. Doksan üç Muharebesi adıyla anılan 1877 Rus harbinden sonra Ege Bölgesi'ne muhacir olarak gelen Rumeli Türkleri, yağlı güreşi Anadolu'ya getirmişlerdir. Edirne'nin Osmanlı Türkleri tarafından 1362 yılında fethinden günümüze kadar 632 kez yapıldığı söylenen Kırkpınar Güreşleri'nde, başpehlivanlık kazananların tamamının isimleri, yapılan bütün araştırmalara rağmen tespit edilememiştir.

Ancak II. Mahmut devrinden Balkan Harbine (1912) kadar isim yapan Başpehlivan olarak tespit edilebilenler; II Mahmut devrinde Yozgatlı Kel Hasan ve Sultan Abdülaziz döneminde Kavasoğlu İbrahim (ki 1867 yılında Sultan Abdülaziz'le birlikte Avrupa'ya gitmiştir). Akkoyunlu Kazıkçı Karabekir, Şamdancıbaşı Kara İbrahim (Kara İbo namı ile tanınmaktadır.) Sultan Il Abdülhamit devrinde Kel Aliço (27 sene üst üste Kırkpınar Başpehlivanı olarak kırılması güç bir rekorun sahibi olmuştur). Kara Süleyman (Sülo), Yörük Ali, Büyük Yaşar, Makarnacı Hüseyin, Koca Yusuf (Avrupa ve Amerika'da güreşler yapmıştır), Hergeleci İbrahim ile Adalı Halil ve Kurtdereli Mehmet pehlivanlar ki; bunlar da Avrupa'da güreşerek milletimizi alınlarının akıyla temsil etmişlerdir. Kara Mehmet, Çolak Molla Mümin, Kara Murat, Koca Rüstem, Geçkinli Yusuf, Kırkpınar’da Başpehlivan olmuşlardır.

Karakucak Guresleri

2008-09-09T05:01:00.000-07:00

Tarihi güreşlerimizden olan karakucak güreşleri asırlardır hiç bir değişiklik yapılmadan özüne uygun yapılarak gelmiştir. Bazı araştırmacılara göre 10 asırdır yapılmaktadır.Karakucak güreşleri Çim zeminlerde, toprak alanlarda, harman yerlerinde yapılmaktadır. Diz kapağı altına kadar gelen PIRPIT denen bir giysi giyilerek yapılır. Ayaklar çıplaktır. Karakucak güreşi Türk'lerin öz ve milli güreşidir. Orta Asya'dan kaynaklanan bu güreşte günümüze kadar çok az küçük değişiklikler dışında aslına uygun olarak icra edilmektedir. Karakucak başka bir deyişle de serbest güreş Mancu'dan Yakut Türklerinden Moğolistan'dan Azerbaycan'dan Doğu ve Batı Türkistan'dan, Kazak ve Kırım Türk'lerine varıncaya kadar bilinen bir spordur. Oğuzlarda ve Eski Türk'lerdeki güreşin aynısı olan Karakucak güreş günümüzde daha çok yağlı güreşin olmadığı bölgelerimizde yapılmaktadır. Düğünler, Bayramlar, Festivaller, Kültürel şenliklerin en önemli organizasyonlarından birisidir. Karakucak güreşleri Davul zurna eşliğinde yapılır.

Karakucak güreşlerinde giyilen Kıspet ismi bazı yörelerde pırpıt diye adlandırılır. Bu tamamen yöresel isimlendirmeden kaynaklanmaktadır. Pırpıt genelde Kamyon branda çadır bezi, yelken bezinden yapılır. Kasnağa kesinlikle deri dikilmez. Ayrıca hiç bir bölgeye yağ sürülmesine müsaade edilmez. Karakucak Güreşleri 1925'lerden günümüze kadar Türk Güreşine gerçek manada büyük şampiyonlar kazandırmıştır.

Turk Gures Tarihi

2008-09-09T04:53:00.000-07:00

Türkler, Büyük Göç'ten önce "Totemizm" akidesinin verdiği hür ve serbest terbiyenin, tabiat güçlerine tapınmanın etkisinde kalarak doğaya, kuvvete tutkun karakteristik özellikleriyle, asırlar boyunca pehlivanlığı baş tacı yapmışlardır.

İslamiyet'ten önce de her Türk'ün güreştiği bilinmektedir. Ölen yiğitler silahlarıyla gömülerek mezarları çevresinde dokuz gün dokuz gece süren güreşler düzenlendiği rivayet edilmektedir.
Yiğitlerin ölüm yıldönümlerinde de yine üç gün üç gecelik güreş müsabakaları düzenlendiği anlatılmaktadır. Yaşantısı sürekli olarak tabiat ile savaşmakla geçen Türk Ulusu'nun Muaftan (3000) yıl evvel güreş yaptığı söylenmektedir.

Sinoloji profesörü D.W. Eberhad (29), Çin kaynaklarının (Han) zamanından (M.Ö. 2. yüzyıl) güreşle ilgili bilgiler verdiğini ve bu kaynaklarda güreşin "toslama" işaretiyle gösterildiğini, Türkistan'ın (Yen-Çi) ülkesinde yeni yılın ilk günü zırhlanmış yiğitlerin savaştıklarını, yine Türkistan'ın (Kuça) şehrinde yeni yılın başladığı gün öküz, at ve deve güreşleri yapıldığını bildirmektedir. Dinsel olan Miladi ve Hicri yıl başlan yanında bilimsel bakımdan da önem taşıyan eski Türklerin yılbaşısı olan (9 Mart-M. 22 Mart) günü tabiatın yeniden canlanışı ile birlikte Türk Ulusu'nun da sevindiği ve bu sevincini o gün kırlarda bütün milletçe bayram yaparak kutladığı bildirilmektedir. Acemlerin "Nevruz-Yenigün" dedikleri bu günde kırlarda yemekler yenmekte, spor yarışmaları yapılmaktadır. Bu gelenek, Anadolu'da ve Türklerin yaşadığı diğer bütün yerlerde hala sürdürülmektedir. Eski Türklerin, yalnız yılbaşı bayramlarında güreşmedikleri, evlenme toylarında, zafer şölenlerinde de güreştikleri rivayet edilmektedir. Ayrıca hakanların da yanlarında bulundurdukları (Kırk yiğidi) birbiriyle veya başka ulusların güreşçileriyle karşılaştırdıkları bilinmektedir.

Türkler güreşe özel önem vermiş, bütün sporlardan üstün tutmuşlardır. Binicilik ve atıcılığın yanında "Pujila" da (Yakut Türklerinin buluşu bir tür boks) ve atlı cirit oyunlarında son derece usta olan Türkler, güreşi de bütün sporların temeli, terbiye verici, adeta bir ibadet şeklinde kabul etmişlerdir. Orta Asya'daki Türklerde güreş, binicilik ve okçuluk sporlarıyla birlikte yapılmaktadır. Eski Türklerin kendi aralarında harp etmek istemedikleri, aralarında çıkan anlaşmazlıkları, karşılıklı çıkardıkları iki pehlivanın kıyasıya güreşinin sonucuna bağladıkları, yenen pehlivanın tarafı galip, yenilen pehlivanın tarafının da mağlup sayıldığı ifade edilmektedir. Eski Türklerin bir kolu olan ve Oğuz Türklerinden olan Osmanlı Türkleri, Anadolu Selçuklu Türklerinin devamı olan devletlerini kurdukları zaman, Doğu Roma imparatorluğunun güreşçilerini ve onların güreş sitillerini görmüşlerse de, bu güreş tarzı ile ilgilenmemişlerdir. Rumeli denilen Avrupa'ya geçen Osmanlı Türkleri, burada gördükleri yağlanarak yapılan güreşle ilgilenmişler ve bu güreşi kendilerine has bir tarzda yapmaya başlamışlardır. Alman sınırından İtalya yarımadasına, Budin (Budapeşte) vilayetinden Basra körfezine, İspanya sahillerinden Fas, Cezayir, Tunus, Bingazi, Trablusgarp, Mısır, Arabistan, Kafkasya, Kırım, Eflak ve Boğdan (Romanya)'ı çevreleyen ve İstanbul'u başşehir yapan, büyük imparatorlukta; güreş, başlıca spor olmuştur. Osmanlı Türklerinde güreşin tekkeler (bugünkü kulüpler) ile yönetildiği, başkanlarına (Şeyh), sporculara (Mürit) denildiği bilinmektedir. Güreş tekkelerinin merkezi ve en büyüğü İstanbul'da Zeyrek'te idi. Ayrıca Mekke, Cidde, İskenderiye, Lazkiye, Şam, Maraş, Amasya, Tokat, Ankara, Kütahya, Tire, Bergama, Manisa, Akhisar, Yenice, Üsküp, Gelibolu, İpsala, Usturumca, Avlonya, Diyarbakır, Konya, Bursa, Balıkesir, Urfa, Halep Belgrat, Bağdat, Edirne'de de güreş tekkelerinin bulunduğu bilinmektedir. Bu tekkelerde çalışmalar akıl durduracak kadar başarılı olmuş, bugün dahi eşine rastlanmayacak kadar teknik bilgiler öğretilmiştir. Bu teşkilat, Türk pehlivanlığının yıllarca üstün kıvamda kalmasına, bütün Dünya'ya ün salmasına yardım etmiştir. Bugünün en yüksek medeniyetini taşıyan uluslar bile bu teşkilata, bu disipline ve bu tekniğe sahip değillerdir. Bu tekkelerde sporcuların ve başkanlarının aylık ve yemek vakfiyelerinden başka, birer ikişer imareti vardı ki; bu imaretlerde isteyen halkın, gelen seyircilerin, geçen seyyahların (turistlerin) parasız, istedikleri gibi yeyip içtikleri anlatılmaktadır. Bütün bu vakfiyeler; zamanın beylerbeyleri, paşaları, vezirleri, ayanı ve hakanları tarafından yüz binlerce altın hibe edilerek ortaya çıkarılmıştır. Menziller, türlerine göre isimlendirilmişlerdir. Sözgelimi "Pehlivan Tekkesi" (Güreş Kulübü), Okçular Tekkesi (Okçular Kulübü), Gürzcüler Tekkesi (Kale kapılarını ağır gürzler kaldırarak kıranlar) gibi.

Türk güreş tarihi ile ilgili bir açıklama yapmak gerekirse, bunu üç kısımda ele almada yarar vardır: I. Devir: 18. yüzyılın başına kadar gelen ve daha çok eski tarih kitaplarında kısaca bahsi geçen devre, II. 18. yüzyılın başından Koca Yusuf'a kadar (1830-1890) geçen ve daha çok söylentiler halinde bilinen devre. III. Devir; Koca Yusuf'tan bu yana belgelere dayanılarak bilinen devredir.

Türk güreşi genel olarak iki türlüdür. Birine "Karakucak" denir. Anadolu'da bu tür karşılaşmalar "Harman Güreşi" şeklinde de bilinmektedir. İsviçre'nin dağ köylerinde, Kuzey Amerika'nın bazı bölgelerinde "Karakucak" tabir ettiğimiz türde güreşler yapılmaktadır. İsviçre'nin dağ köylerine bu güreşi Attila ve Cengiz'in ordusundan ayrılan askerlerin taşıdığı sanılmaktadır. Bunlara ek olarak Fransa'da Brötonlar da serbest güreşleri bilmekte ve yapmaktadırlar. Avar Türklerinin yüksek dağlarda kalan kolları Avrupa'ya bu tür güreşi yaymıştır. Karakucak, başka bir deyişle "Serbest Güreş" Mançu'dan, Yakut Türklerinden, Moğolistan'dan, Doğu ve Batı Türkistan'dan, Kırım ve Kazak Türklerine varıncaya kadar bilinen bir spordur.

Turk Kilici Resimleri

2008-09-05T23:38:00.000-07:00

Turk Kilici - 2

2008-09-05T23:34:00.000-07:00

M.Ö. 23-24. Yüzyıl öncesine varan doğu Hun Türklerinin silahlarına ait Çin kaynaklarında geniş açıklamalar vardır.Bir bölümde şöyle denilmektedir:”Onların hepsi zırhlı süvarilerdi.Uzağa mahsus silahları yay ve oktu,Kısa silahları ise keskin kılıçlar ve mızraktı. Tarihçi lofyor.”Türkler(kılıç,acemilik ve dikkatsizlikte bir toprak çanak gibi kırılır)der.kılıç onu kullananın bileğin kuvvet ve yeteneği ile üstünlük kazanır.İşte bu bilek Türklerde vardır” demektedir.

Ayrıca tarihi belgelerde Alparslan’ın yönettiği ani saldırılarda her Türk askerinin biri elinde,biri belinde,biride ağzında olmak üzere üç kılıcı olduğu belirtilir.Savaş dışında ise kılıç bir egemenlik sembolü olarak kullanılıyordu. Kılıç;kabza,korkuluk ve namlu diye adlandırılan üç bölümden oluşmaktadır. Kabza: Ağaç,boynuz,kemik yada madeni maddelerden yapılırdı.kabzanın süslü olmasına her dönemde ayrı bir özen gösterilirdi.

Korkuluk: Kılıcı kullanan kişinin elini bir darbeye karşı koruyan bölümdür.

Namlu ise: Kılıcın madeni bölümüdür.Türk kılıçlarının namluları eğridir.Eğri namlular darbede daha büyük yara açtıkları için delici kılıçlardan daha öldürücüdür.Bazı kılıçlarda iki yanları keskin,ucu sivri,düz yada yuvarlak olan namlu türleri de vardır.Namlunun keskin kenarına kılıç ağzı yada kılıç yalmağı denir.Kılıçlar kullanılmadıkları zaman “kın” denilen bir kılıfta korunur ve taşınır.Kın önceden madenden yada tahtadan yapılırdı.Kının üst tarafında bele bağlanmasını sağlayacak olan bölüm vardır.

Eski Türklerde kılıç yapımı ustalığı yanı sıra,kılıç üzerine ve kınına yapılan işlemecilikte büyük bir sanata dönüşmüştür.Kılıçların kınları ilk dönemlerden beri hayvan,bitki türündeki motiflere göre süslenirdi.Kılıçların üzerine de özellikle kabza bölümlerine;kaç yılında,hangi amaçla,kimin tarafından yapıldığı kazınarak işlenirdi.İslam dininin kabulünden sonra kılıçlar üzerine ayet,hadis ya da bazı mısralar işlemekte bir gelenek olarak benimsenmiştir.

11.Yüzyılda yazılan Kaşgarlı Mahmud un eserinde; demir maddesinde şu açıklamalar vardır; Kırgızlar Yabanku,Kıpçaklar ve öteki Türk boyları yemin edecekleri zaman demirden yapılmış kılıcı kınından çıkarırlar önlerine enine koyar “Bu kök girsin,kızıl çıksın” diyerek yemin ederlerdi.Bunun anlamı sözümde durmasam bu kılıç temiz girsin vücudumdan kanlı çıksın biçiminde idi.Bu suretle ”Demir intikamını alsın” demekti.

Eski Türklerde daha 5-6 yaşındaki çocuklar ellerine verilen tahtadan yapılmış kılıçlarla bu uğraşa hazırlanırdı.Daha sonra iki çocuk bu tahta kılıçlarla birbirlerinin karşısında beceri edinirlerdi.Eski kaynaklara göre Türkler eğri ve tek yüzlü bir savaş aracı olarak kullandıkları kılıçları ile ilgili düzenlenen oyunlara büyük önem verirlerdi.Kılıçla ilgili becerilerini artırmak,sergileyebilmek için sık,sık gösteri düzenlenirdi.Bu kılıç oyunları yıl dönümlerinde ve büyük törenlerde yakılan ateşin çevresinde,müzik eşliğinde ritmik hareketlerle yapılırdı.Bu oyunlar ve benzeri akrobatik hareketlerin Türk efsanelerinde, destanlarında geçmesi bunların tarihin derinliklerinden indiğini anlatır. Kılıç-kalkan oyunu bir dini inançtan oluşmuştur.Bu gösteri ilkbaharda yeniden ateş yakmak amacı ile yeni yılın başında yapılırdı.Bundan yeni yılın ürünü için bir sonuç çıkarılırdı. İki düşman kabile arasındaki iddialı gösterilerde öldürme koşulu vardı.Düğün ve bayram gibi özel günlerdeki gösterilerde ise oyuncular birbirlerini yaralamaktan kaçınırlardı.Ancak oyunun aşırı heyecan ile yinede ölenler olabilirdi.

Türkler çok iyi kullandıkları kılıçlarına kutsal bir değer kazandırmışlardır.Eski Türklerde olduğu gibi Osmanlı Türkleri de yeminlerini kılıç üzerine ederlerdi.Fatih Sultan Mehmet Bosna’daki Latin kilisesine tanıdığı ayrıcalığı doğrulamak için ”Kuşandığım kılıç hakkı için” diyerek güvence vermiştir.Yavuz Sultan Selim de Venediklilere ticaret ile ilgili olarak verdiği izni;”Kılıcım hakkı için” diyerek garanti etmiştir. Kılıç yapımı için 3-5 kg ağırlığındaki kılıç yumurtası 5-8 cm çapında ve 8-12 cm yüksekliğinde oval biçimdeki bir çelik külçe dövülerek yapılırdı.Sonradan değişik formüllerle kılıca su verilirdi.Kılıca su verme işlemi başlı başına bir sanattı.Kılıç ustaları kendilerine özgü değişik su verme formülleri bulmuşlar ve bunları birbirlerinden büyük değer olarak gizlemişlerdir.Bu türde yapılan Türk kılıçları havaya atılan yaş pamuktan bir yumağı kolayca ikiye biçerdi.

Sat ve Sas Komandolari Egitim

2008-09-05T23:23:00.000-07:00

Sas’a veya Sat’a girecek olan adaylar boş bir araziye götülür. Üzerlerinde don ve atlet dışında hiç bir şey bulundurulmaz. Bu adaylara bir yol gösterilir. Bu yolun sonunda onları bir kulübe bekler. Onlardan 6 kilometrelik yolu 1 saatte almaları istenir. Ve oraya gitmek için yola koyulurlar. Adaylar çıktıktan 10 Dakika sonra peşlerine her biri için özel sırf öldürmek için eğitilmiş köpekler bırakılır.

1 saat dolduğunda komutanlar ve denetçiler yola koyulur. O yolda o köpeklerin cesetlerini bulurlar genelde. Adamlar çıplak elle ya da dişleriyle o köpekleri parçalamıştır.

Diğer bir egitimde de adayların hepsi Zodyak botlarla denizin ortasına götürülürler. Ve bırakılırlar. Belli bir saat sonra oraya tekrar bir botun onları almaya gelineceğini bildirip ayrılırlar.

Dirençli olan yaklaşık o suda 3 saat hayatta kalmayı başarır. Eğitim zaitti çok olur bu eğitimde. Bot geri geldiğinde kesinlikle durmaz. Yanlarından geçer. Tutundun tutundun tutunamadın bir 3 saat daha beklersin. Her seferinde böyle olur

Ve SAS & SAT da şu anda 1 numaradır. Daha bu adamlar öyle eğitimler görürler ki bir insanın imkansız dediği şeyler.

Diğer bir eğitimde de komando cehennem haftası denilen bir eğitimden geçer. Asker ıssız bir ormana eline sadece bir çakı verilerek bırakılır ve 1 hafta yaşam mücadelesi verir. Kurbağalarla yılanlarla hayatta kalmaya çalışır.

Sat ve Sas Komandolari

2008-09-05T23:12:00.000-07:00

Bordo bereliler dışında TSK’nin birçok birimi vardır. Bunların her biri birbirinden değerli askerlerdir. Sas ve Sat'ı duymuşsunuzdur. O askerlerde çok ağır eğitimden geçerler.

Susurluk'da Olay Itiraflar

2008-09-05T05:39:00.000-07:00

Özel harekat polisi Oğuz Yorulmaz'ın annesinden şok itiraflar geldi. Oğlunun kirli bir eldiven gibi kullanılıp bir kenara atılmasına dayanamayarak, Kumarhaneler Kralı Ömer Lütfü Topal'ın öldürülmesi olayını Star Ana Haber'e anlattı.

Susurluk skandalı sanıklarından merhum Özel Harekat Polislerinden Oğuz Yorulmaz'ın annesi Nuran Yorulmaz, oğlunun öldürülmeden önceki yaşadığı tüm sırları açıklamanın zamanı geldi diyerek şunları dile getirdi;

İşte anne Nuran Yorulmaz'ın konuşmalarından satırbaşları;

CİNAYETLERİ DEVLET İŞLETTİ

"Devlet tüm faili meçhul cinayetleri oğlum ve arkadaşlarına işletti. O dönemin Başbakanı, İçişleri Bakanı ve Jandarma Komutanı Tuğgeneral Veli Küçük'ün emirlerine riayet ederek, oğlum Oğuz ve arkadaşları 'Devlet bize ne görev verdiyse yerine getirmek zorundayız' diyerek ünlü Kumarhaneler Kralı Ömer Lütfü Topal'ın cinayetiyle ilgili talimatı devlet yetkililerinden aldığını zamanında bana söyledi.

OĞLUMU DA ONLAR ÖLDÜRDÜ

"Bu cinayetin haricinde oğlum ve arkadaşları, toplam 93 kişinin daha ölümünden sorumludurlar. Tüm bu işlenen cinayetlerden sonra oğlumu da onların öldürdüğünden adım gibi eminim. Bu işlerde sadece Veli Küçük sorumlu tutulmayıp, o dönemin Başbakanı Tansu Çiller ve İçişleri Bakanı Mehmet Ağar ve Özel Harekat Daire Başkanı İbrahim Şahin de bu cinayetlerden sorgulanmalı ve yargılanmalıdır."

DEVLET OĞLUMU KULLANDI

Anne Nuran Yorulmaz, PKK'ya karşı evlatlarını kullanan devletin daha sonra oğlunu bir kenara kaldırıp attığını iddia etti. "Oğlunuzun rahmetli olmasından sonra geride kalanlara devlet sahip çıktı mı?" sorusuna da anne Yorulmaz şöyle cevap verdi;

"Devlet bize sahip çıkmadı. Bir tane torunum var, ben onu yetiştirmek için tarhana, turşu ve erişte yapıp satıyorum. Torunum şuanda üniversiteye gidiyor. Ama yaşlandığım için çok da yardım edemiyorum. Oysa Tansu Çiller 'Bu devlet için kurşun atan da kurşun yiyen de şereflidir' diyordu... Hani nerde o sözler? Hepsi unutuldu... Maşa gibi kullandılar evladımı sonra attılar bir kenara ve çekildiler işin içinden."

Anne Nuran Yorulmaz operasyonda siyasi boyutun sınırlı kaldığını anlatırken de oğlundan dinlediği bir hikayeyi paylaştı.

ALPARSLAN PEHLİVANLI'NIN KATİLİNİ OĞLUM ÖLDÜRDÜ

Star Haber muhabirinin sorduğu "Eski ANAP Milletvekili Alparslan Pehlivanlı'ın katilini sizin oğlunuz mu öldürdü?" sorusuna Yorulmaz şöyle yanıt verdi;

"Evet, oğlum arkadaşlarıyla birlikte öldürdü. O zamanın Başbakan'ı Alparslan Pehlivanlı öldürüldükten sonra rahmetli Abdullah Çatlı'ya telefon ediyor ve 'Pehlivanlı'nın kanı yerde kalmasın' diyor. Çatlı da bu durumu benim oğluma havale ediyor."

Azeri Vekiller'den Abdullah Gul'e Tepki

2008-09-05T05:35:00.000-07:00

Azeri milletvekilleri, Cumhurbaşkanı Gül'ün Erivan'a yolculuğunun yanlış olacağını savunarak, tepkilerini dile getirdi. .

Vatandaş Hemreyliği (Güç Birliği) Partisi Genel Başkanı ve milletvekili Sabir Rüstemhanlı, Türkiye ile Ermenistan arasında ilişki kurulmasının Ankara'nın kendi iradesiyle olmadığını, Avrupa Birliği, ABD ve diğer kimi ülkelerin baskısı sonucu gerçekleştiğini savundu. .

Türkiye'nin, ilişkilerin normalleşmesi yönünde girişimlerde bulunmasına karşın Ermenistan'ın hala herhangi bir adım atmadığını belirten Rüstemhanlı, ''ziyaretin gerçekleşmesiyle oluşacak durumun Azerbaycan için de sorunlara yol açacağı'' düşüncesini öne sürdü. .

Rüstemhanlı, böyle bir durumun, Türkiye'nin Azerbaycan'a verdiği sözlere inancı azaltacağını ve iki ülke ilişkilerinde soğumaya neden olabileceğini ileri sürerek, ''Türkiye, büyük bir devlet ve verdiği sözü tutması gerekir'' diye konuştu. .

İktidardaki Yeni Azerbaycan Partisi milletvekillerinden Güler Ahmedova da merkezi Bakü'de bulunan Trend Ajansı'na yaptığı açıklamada, ''Ankara'nın, Ermeniler'in Türkler'e yaptıklarını gözardı etmemesi gerektiğini'' ifade ederek, ''Tarihin verdiği dersler unutulmamalı'' dedi.
Ermenistan'ın halen Türkiye ve Azerbaycan aleyhinde dünya genelinde olumsuz propaganda yaptığını hatırlatan Ahmedova, ''Birçok Azerbaycanlı gibi ben de Cumhurbaşkanı Gül'ün Erivan'ı ziyaret edeceği haberini esefle karşıladım. Ancak herşeye rağmen bu ziyaret, Türkiye ile Azerbaycan arasındaki ilişkileri bozamaz'' diye konuştu. .

Parlemantodaki muhalefet yanlısı Müsavat Partisi grubunda yer alan Penah Hüseynov da Gül'ün Erivan ziyaretinin olumlu bir gelişme olmadığını ileri sürerek, ''Bu, çok riskli bir ziyaret'' dedi. .

Diyarbakir'da 3 Alternatif

2008-09-05T05:30:00.000-07:00

AKP, Diyarbakır’da Kürt kökenli ve kentin güvenebileceği bir aday üzerinde duruyor. AKP, kenti “Doğu’nun Paris’i yapacağız” sloganıyla yola çıkacak. Altan Tan, Nihat Hatipoğlu ve Şah İsmail Bedirhanoğlu’nun isimleri öne çıkıyor.

“İslamcı Kürt” kimliğiyle bilinen Tan, daha 13 yaşındayken Mücadele Birliği’ne katılmış bir isim.

Tan, DTP’yi Kürtlerin ekonomik sorunlarına çözüm getirememekle eleştiriyor.

Televizyondaki dini sohbetleriyle sevilen Hatipoğlu da Diyarbakır’da oldukça popüler.

Güneydoğu Sanayici ve İşadamları Derneği Başkanı Bedirhanoğlu da, “Güneydoğu’da silah değil, şantiye istiyoruz” argümanını kullanıyor..

İzmir'e Hülya Koçyiğit

2008-09-05T05:23:00.000-07:00

AK Parti’nin Aydın, İzmir gibi kentlerde kadın aday göstererek sürpriz yapmaya hazırlandığı belirtiliyor. İzmir’de CHP’li belediyeye karşı izlenecek strateji “sağlıklı ve güvenilir içme suyu” argümanına dayanacak. CHP’li Büyükşehir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu’nu İzmirlilere arsenikli su içirmekle suçlayan AK Parti İzmir İl Başkanlığı’na Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın da destek vermesi, partinin İzmir’e yükleneceği mesajını veriyor.

AK Parti’nin, sürpriz bir kadın sanatçıyı aday göstererek, İzmirli seçmen üzerinde etkili olmayı amaçladığı vurgulanıyor. Hülya Koçyiğit isminin parti teşkilatında konuşulduğu belirtiliyor.

Ilker Basbug Gorevine Hizli Basladi

2008-09-05T05:16:00.000-07:00

Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ, görevine çok hızlı başladı. Yaşar Büyükanıt'tan çok farklı bir yol izlediği kesin..

Daha faal ve siyasetin içinde olacak.. Kısacık zaman diliminde yaşananlar açık delili. Ergenekon'a bakışını tutuklu paşalara yapılan ziyaretle gösterdi. Ve ardından gelen Diyarbakır gezisi..
İlk kez sivil toplum örgütleri dinlendi.

İki komutan arasındaki fark Diyarbakır gezisiyle ortaya çıktı. Büyükanıt'tan böylesi demeçler duyulmadı.. İlk kez bir Genelkurmay Başkanı, sivil toplum örgütlerini dinledi. Halkın arasına karıştı, tokalaştı hatır sordu.

STK'ları sadece dinlemekle kalmadı, söylenenleri not aldı. Uzun bir basın toplantısıyla görüşlerini basın aracılığıyla kamuoyuna aktardı.

"Konunun takipçisi olacağız" mesajı

En çarpıcı sözü "izlenim ve görüşlerimizi hükümet başta olmak üzere, ilgili makamlara aktaracağız. Gerekli konuları MGK’da görüşeceğiz" demesiydi.

Sadece hükümeti değil ilgili kuruluşlarla da temas halinde olacaklar. Yani asker bir anlamda kışlasından çıkıyor. TSK'nın gündeme ilişkin konularda daha aktif bir rol oynayacağını işaret ediyor.

TSK imaj mı tazeliyor?

Ancak işin bir de farklı yönü var. Bu gelişmeleri Büyükanıt döneminde "yıpranan TSK'nın itibarını" yükseltme çalışması olarak görenler de yok değil. .

MGK'da aktif rol

Dahası MGK ile ilgili söylediği sözler tartışılmaya aday.. Konunun MGK'da gündeme getirilmesi "hükümete müdahale" anlamına gelir mi?

MGK'nın uyum yasalarıyla yetkisinin azaltıldığı dönemde, Başbuğ'un bu sözlerinin nasıl yankı bulacak merak konusu.

Reklam ve Sponsorluk

2008-09-03T14:41:00.000-07:00

Şu An İçin Bu Bölüm Yapım Aşamasındadır.

Sende Yaz

2008-09-03T14:40:00.000-07:00

Şu An İçin Bu Bölüm Yapım Aşamasındadır.

Hakkında

2008-09-03T14:38:00.000-07:00

Şu An İçin Bu Bölüm Yapım Aşamasındadır.

İletisim

2008-09-03T14:32:00.000-07:00

İletişime geçmek istediğinizde aşağıdaki adrese email atım. En geç bir hafta içinde cevap alacaksınız.

İletişim adresi:

yasinsarul@gmail.com

Turkiye Satiliyor Haberiniz Varmi?

2008-09-03T13:09:00.000-07:00

Arkadaşlar hepiniz uyuyor ve uyutuluyorsunuz. Neden mi? Hep yalanlar dolanlarla gözünüz boyanıyor. Enflasyon düştü diyorlar. Bilmem ne diyorlar, key ödemelerini bizim zamanımızda verdik vs. vs. eften püften laflarla milleti yani bizi yani sizi kandırıyolarlar.Türkiye satılıyor. Türkiye'nin bel kemiği kurumlar ve kuruluşlar satılıyor ama kimsenin haberi yok, olanın da sesi çıkmıyor.

Sattılar: Sümerbank

Sattılar: SEKA

Sattılar: Türk Telekom

Sattılar: Şeker Fabrikaları

Sattılar: TekelSattılar: Petkim

Sattılar: TüpraşSatıılar: Limanlar ve daha 90'ın üzerinde yer. Belki de şimdiye 100 bile olmuştur.

Halen dışarıya birçok borcumuz var hem de milyarlarca dolar borç. Şimdi mantıksal olarak düşünelim.Bir şeyleri sattıkça para kazanırsınız ve borçlarınızı ödersiniz. Böylece borçlarınız azalır. Ama biz sattıkça artıyor.İkinci mantıksal düşüncem ise: Kim bir fabrikayı ya da kuruluşu yıllık karına satar ki?Bilemediyseniz söyleyim: Türkiye. Türkiye derken neyi kastettiğimi biliyorsunuz herhalde.

VE SATILIK VATAN TÜRKİYE BUYRUN:

kaynak: BilgeErhan

Ataturk Icin Soylenenler

2008-09-02T03:51:00.000-07:00

İngiltere

-Savaş sonrasının en ileri gelen devlet adamlarından biri. Kendi başına bir klas oluşturuyordu ve hemen her açıdan tekdi.

The Fortnightiy, Londra

-Avrupa, savaştan sonra belirmiş az sayıdaki yapıcı devlet adamlarından birini kaybetti.

Spectator, İngiltere

-Acımasız bir güce ve ateşli bir hırsa, az rastlanır bir enerji ve gözüpek bir entelektüel radikalizm ekledi; tarihsel gelenekler ya da dinsel duygusallıklarla hiç etkilenmedi. Fakat bunları daima siyasal bir olgunlukla dengeledi.

The Times, Londra,

-Çağımızda hiçbir isim Atatürk'ün adı kadar büyük saygı yaratmamıştır.

Observer, Londra

Bir zamanlar Avrupaya fuzuli girmiş bir devlet sayılan Türkiye, Atatürk'ün önderliği altında Avrupa'nın iç politikasının değerli ve ilerici bir üyesi olmuştur.

İngiliz Times Gazetesi

"Devrin en centilmen, sözüne en inanılır, dostluğuna en güvenilir, devlet adamı Atatürk'tür."

İngiliz Basını

Bu devrin diktatörlükleri ve demokratları Atatürk'ün iyi adam hasletine malik olsalardı, dünya böyle iki düşman safa ayrılmazdı..

Türk Kılıcı - 1

2008-09-02T03:46:00.000-07:00

Süvari bir ulus olan Türklerde kılıcın her kişinin yanında taşıdığı bir araç olması çok doğaldır.Türkler at ve kılıçla tarih boyunca çağlar açmışlar,çağlar kapamışlardır.Kılıç Türklerde kutsal kabul edilmiştir.Demir ve onu eriten ateşin büyük bir ruhsal yönü olduğu kabul edilirdi.Demire büyük saygı gösteren Türkler bu nedenle kılıca da saygı göstermişler,yeminlerini kılıç üzerinde yapmışlardır.

İyi kılıç yapımı demiri bulan Türkler tarafından gerçekleştirilmiştir.Kamaların namlu denilen madeni bölümü daha da uzunlaştırılan Türk kılıçları dövme demirden ve ağırlıkları uç tarafa toplanacak biçimde yapılırdı.Her bozuluş yada kırılışta yeniden dövülerek kılıç biçimi veriliyordu.Türkler,kılıcın yapımında ve kullanımında de üstün yetenek göstermiş,kılıcın kullanım tekniğinde de büyük aşama yapmışlardır.

Özel formüllerle yapılan kılıçlar yetenekli bileklerde büyük işler başarmışlardır.Tek vuruşta bir deve yavrusunu ikiye biçen bilek,yine tek vuruşta bir atlası ikiye bölüyor,kat kat yapılmış keçeyi doğruyordu. Kılıcı saldırı aracı olarak kullanan Türkler kılı kesecek kadar hünerli idi ve savunma aracı olarak kalkanı da ona eş değer özellikte kullanıyordu.Avrupa kılıçları düz ve iki tarafı da keskin olarak yapılıyordu.Türk kılıçlarının ise bir tarafı keskin ve kıvrıktır.Mezarlarına atları ve kılıçları ile gömülmelerini isteyen Türklerin kazılarla sağlanan bulgularında bu tarihsel yönlerini yansıtan bir çok belge ele geçmiştir.

Deneme

2008-09-02T03:38:00.000-07:00

Deneme